δοριστέφανος
δοριστέφανος, crowned for bravery
δορι-στέφᾰνος, ον,
- crowned for bravery, Σπάρτα AP 9.596.
coronado por su valor guerrero
Σπάρτα
δορι·στέφανος, ος, ον [ᾰ] couronné pour sa vaillance, ép. de Sparte, Anth. 9, 596.
Étym. δόρυ, στέφανος.
δοριστέφανος, speerumkränzt ; Σπάρτα Ep.adesp. 507 (IX.596).
δοριστέφανος
δορι-στέφανος, ον
- crowned for bravery, Anth.