δορκαλίς
δορκαλίς, deer; made of the vertebrae of an antelope
δορκᾰλίς, ίδος, ἡ,
- = δορκάς, Call. Epigr. 31.2 Pf., AP 7.578 (Agath.), Opp. C. 1.165; of a girl, AP 5.291.12 (Agath.).
- II δορκαλῖδες, ων, αἱ, = δορκάδειοι ἀστράγαλοι, Herod. 3.19.
1 gacela o corzo Call.Epigr.31.2, Opp.C.1.165, l.c., AP 7.578 (Agath.)
• metáf. ref. a una muchacha AP 5.292 (Agath.).
2 plu. αἱ δορκαλῖδες tabas de gacela
3 plu. correas, látigo prob. hecho de tiras de piel de corzo
πᾶν τὸ σῶμα δορκαλίσι καταξανθείς
δορκαλίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ]
I subst. chevreuil, c. δορκάς, Call. Ep. 33, 2 ; Opp. C. 1, 440 ; fig. en parl. d’une jeune fille, Anth. 5, 292 ||
II adj. de chevreuil, d’où subst. fouet en peau de chevreuil, Naz. 1, 717 a Migne.
Étym. δόρξ.
δορκαλίς, ίδος, ἡ, = δορκάς, Opp. C. 1.440 ; Callim. ep. 33.2 ; παίγνια δορκαλίδων heißen die Speere, die nicht mehr geschwungen werden, Agath. 92 (V.578). Von einem Mädchen, Agath. 25 (V.292). Nach Suid. sind δορκαλίδες ein Marterinstrument, eine Peitsche aus Rehleder.
δορκαλίς
δορκᾰλίς, ίδος
= δορκάς, Anth.
- dice made of the vertebrae of an antelope, Anth.