About Report a problem

Menu

Εὔβοια

Εὔβοια, Euboea

Εὔβοια, gen. ας, Ion. ης, ἡ,
  • Euboea, Il. 2.535, etc.: Εὐβοίηθεν, poet. Εὐβοίη-θε, from Euboea, Call. Del. 197: Εὐβοεύς (not Εὐβοιεύς EM 389.10, and so gen. pl. Εὐβοέων SIG 419.4 (Delphi, iii B.C.), al., but Εὐβοιέων ib. 417.4 (ibid., iii B.C.), al., where οι may be short as in βοιηθέω), έως, ὁ, acc. Εὐβοᾶ, pl. -οᾶς (in codd. often -οέας, cf. Th. 4.92) A.D. Pron. 99.22:—a Euboean, Hdt. 8.4, etc.:—Adj. Εὐβοϊκός, ή, όν, Euboean, Id. 3.89 (v.l. -εικός), etc. (perh. trisyll. in A. Fr. 356, E. Hel. 767); Εὐβοϊκή, ἡ, = ἀκτῆ, Ps.-Dsc. 4.173; Εὐβοϊκόν, τό, sweet chestnut, Thphr. HP 1.11.3, 4.5.4: masc. Εὐβοΐτης, ου, ὁ, Str. 10.1.14; fem. Εὐβοΐς, gen. Εὐβοΐδος, Hdt. 3.89, D.S. 12.11; Εὐβοΐς, ἡ, = Εὐβοϊκόν, D.Chr. 7.74; contr. forms Εὐβοῖδα, etc., S. Tr. 74, E. Heracl. 83 (lyr.), El. 442 (lyr.), A. Fr. 30, Ion Trag. 18; lengthd. Εὐβοιΐς S. Tr. 237, 401, Fr. 255.

Saved

Recent