εὐβάστακτος
εὐβάστακτος, easy to carry
εὐβάστακτος, ον,
- easy to carry or move, μηχανή Hdt. 2.125, cf. Arist. Rh. 1373a32, Pol. 1257a34; ἐλαφροὶ καὶ εὐ. Corn. ND 30; τοῖς ὠταρίοις by the ears (handles), Demoph. Sim. 3.
- II well-supported, Hp. Fract. 30 (dub. sens.).
εὐ·βάστακτος, ος, ον :
1 facile à porter, Hdt. 2, 125 ||
2 facile à supporter, Hpc. Fract. 772 ; fig. Arstt. Rhet. 1, 12, 34 ; Pol. 1, 9, 8.
Étym. εὖ, βαστάζω.
εὐβάστακτος, leicht zu tragen, Her. 2.125 u. öfter bei Folgdn ; leicht zu ertragen, Arist. Polit. 1.9, rhet. 1.12.
εὐβάστακτος
εὐ-βάστακτος, ον
- easy to carry or move, Hdt.