εὔβατος

εὔβᾰτος, ον, (βαίνω)

• accessible, passable, οὐ γὰρ εὔ. περᾶν A. Pr. 718; ποιεῖν τι εὔ. τινί Pl. Lg. 761a: Comp. -ώτερος X. HG 4.6.9.
• • II of dwarf fig-trees, in Comp., more accessible or manageable, Thphr. HP 2.6.12.

εὔβατος, leicht zu betreten, zugänglich, von Flüssen, εὔβ. περᾶν, leicht zu übergehen, Aesch. Prom. 720 ; τοῖς φίλοις εὔβατα ποιεῖν Plat. Legg. VI.761a ; εὐβατώτερον τὸ ὄρος Xen. Hell. 4.6.9 ; Sp., wie Pol. 1.56.4.

εὔβατος εὔ-βᾰτος, ον βαίνω

• accessible, passable, Aesch.; comp. -ώτερος, Xen.