Ζεύς

Ζεύς, Ζεύς, Διός, ὁ (voc. Ζεῦ), Zeus

Ζεύς, ὁ, nom. Il. 1.175, al., once written Ζηύς IG 12(3).1313 (Thera), but Ζεύς ib. 1316, al.; Boeot. Δεύς (q.v.); voc. Ζεῦ Il. 1.503, etc.; gen. Διϝός BMus.Inscr. 952 (Cephallenia, vi B.C.), Διός Il. 1.63, etc.; dat. Διϝί Schwyzer 80 (Argive, from Olympia, v B.C.), Διί Il. 1.578, al., IG 1(2).80.12 (v B.C.), etc., contr. Δί [ῑ] Pi. O. 13.106, SIG 9,35 (Elis, vi B.C., Syrac., v B.C., from Olympia); late Δεΐ JHS 32.167 (Pisidia), etc.; acc. Δία, rarer than Διός, Διί in Hom. (Il. 1.394, al.), freq. later (cf. Skt. dyaús, gen. divás, loc. diví ‘sky’, ‘heaven’, ‘day’, loc. also dyávi,= Lat. Jove, acc. dyā´m,= Lat. diem,= Gr. Ζῆν (v. infr.)): also nom. Ζήν prob. in A. Supp. 162 (lyr.); gen. dat. acc. Ζηνός, Ζηνί, Ζῆνα, Il. 4.408, 2.49, 14.157, al., freq. in Trag. (Com. only in Trag. phrases); Coan Ζηνί SIG 1025.24 (iv/iii B.C.); acc. Ζῆν (Ζῆνʼ Aristarch.) Il. 8.206, 14.265, 24.331, Hes. Th. 884, at end of verse, before vowel in next verse (stem Ζην- prob. originated in acc. sg.); Cret. Ττηνός, Ττηνί, GDI 5024.23, 77, Τῆνα, Τηνί, ib. 5039.11, 5145.12, Δῆνα SIG 527.17 (iii B.C.); nom. Δήν Hdn.Gr. 2.911:—Dor. and Att.-Ion. forms with α (of doubtful origin), nom. Ζάν Pythag. ap. Porph. VP 17, Ar. Av. 570; gen. Ζανός Schwyzer 696 (Chios, iv B.C.), Cerc. 1.7, Philox. 3.10, IG 5(1).407 (Sparta, ii A.D.); Ζανός and Ζανί, Lyr.Adesp. 82A, B (Ionic); acc. Ζᾶνα Call. Fr. 10.6P., cf. Euhem. 24J. (FGrH 63); nom. Ζάς Pherecyd.Syr. 1, 2 (Ζής ap.Hdn.Gr. l.c.), Ζάς Ζαντός Choerob. in Theod. 1.116; Δάν (q. v.); Τάν Head Hist.Num. 2469 (Crete); nom. Δίς Rhinth. 14, Hdn.Gr. l.c.:—obl. cases Ζεός, Ζεΐ, Ζέα, cited by S.E. M. 1.177, 195; Ζεῦν f.l. for Ζῆνʼ Aeschrio 8.5: the pl. Δίες, Δίας, Διῶν, Δισί, Ael.Dion. Fr. 127; τοὺς κτησίους Δίας Ath. 11.473b; Δίες καὶ Ζῆνες Stoic. 2.191; Elean Ζᾶνες Paus. 5.21.2:—

Zeus, the sky-god, ὔει μὲν ὀ Z. Alc. 34, cf. SIG 93.34 (v B.C.), Thphr. Char. 14.12, etc.; Ζεῦ ἄλλοι τε θεοί Il. 6.476; ὦ Ζεῦ καὶ πάντες θεοί, ὦ Ζεῦ καὶ θεοί, X. Cyr. 2.2.10, Ar. Pl. 1, etc.; Ζεῦ Ζεῦ A. Ch. 246, Ar. V. 323 (lyr., prob. l.); ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, τῆς λεπτότητος τῶν φρενῶν Id. Nu. 153; in oaths, οὐ μὰ Ζῆνα, twice in Hom., Il. 23.43, Od. 20.339: freq. in Com. and Prose, οὐ μὰ Δία Ar. V. 193, Pl. R. 426b (c.Art., μὰ τὸν Δίʼ, οὐ Ar. V. 169, al.); ναὶ μὰ Δία Id. Ach. 88, X. Mem. 2.7.14; νὴ τὸν Δία or νὴ Δία, Ar. V. 217, Eq. 319, etc.; cf. νηδί; πρὸς τοῦ Διός Id. Av. 130; πρὸς Διός X. An. 5.7.32; οὐ τὸν Δία alone, Ar. Lys. 986: prov. of enormous wealth, τῷ Διὶ πλούτου πέρι ἐρίζειν Hdt. 5.49.
- II of other deities, Ζ. καταχθόνιος,= Πλούτων, Il. 9.457; Ζ. χθόνιος S. OC 1606, SIG 1024.25 (Myconos, iii/ii B.C.); of non-Greek divinities, Ζ. Ἄμμων Pi. P. 4.16, etc.; freq. of Semitic Baalim, Z. Βεελβώσωρος, etc., OGI 620 (Gerasa, i A.D.)), etc.; Z. Ὠρομάσδης,= Pers. Ahuramazda, ib. 383.41 (Nemrud Dagh, i B.C.).
- III of persons, ὁ σχινοκέφαλος Z., iron. of Pericles, Cratin. 71; in flattery of kings, Hdt. 7.56 (of Xerxes); Ξέρξης ὁ τῶν Περσῶν Z. Gorg. Fr. 5a D.; [ἱερεὺς] Σελεύκου Διὸς Νικάτορος OGI 245.10 (ii B.C.); of the Roman emperors, Opp. C. 1.3; Νέρων Z. Ἐλευθέριος IG 7.2713.41 (Acraephiae), etc.; Ζῆνα τὸν Αἰνεάδην AP 9.307 (Phil.).
- IV Διὸς ἀστήρ the planet Jupiter, Pl. Epin. 987c, Arist. Mete. 343b30, etc.; so Ζεύς Placit. 2.32.1, Cleom. 2.7; Διὸς ἡμέρα a day of the week, D.C. 37.19.
- V Pythag. name for the monad, Theol.Ar. 12.

Ζεύς, voc. Ζεῦ, gén. Διός, dat. Διΐ, acc. Δία (ὁ)

I Zeus, fils de Kronos et de Rhéa, époux d’Hèra, dieu du ciel ; sel. les mythographes modernes, personnification du ciel divinisé (v. ci-dessous l’étymol.) et en même temps dieu suprême, père des dieux et des hommes, ordonnateur de toutes choses. Comme personnification du ciel, il réside dans l’éther, séjour de la lumière éternelle et se transporte parfois sur les sommets des montagnes où il est adoré, mais sans jamais descendre, comme les autres divinités, sur la terre ; dieu du ciel, il l’obscurcit à son gré par le retour périodique de la nuit, en assemblant les nuages (v. νεφεληγερέτης), en déchaînant la tempête (v. αἰγίοχος); il préside à tous les phénomènes atmosphériques : du ciel il lance la foudre, fait gronder le tonnerre, envoie la pluie qui féconde la terre, et, par suite, est honoré comme un dieu nourricier qui fait germer les moissons et qui produit les fruits et les fleurs ; du ciel aussi il envoie les vents propices ou les vents d’orage ; il fait briller l’arc-en-ciel, dont la personnification, Iris, est sa messagère. Comme dieu suprême, il est le dieu fort, capable de tenir suspendus à une chaîne d’or les dieux et déesses et tout l’univers. Supérieur aux autres divinités, même à Hadès et à Poseidôn, bien qu’ils aient partagé avec lui les trois grandes régions de l’univers (ciel, terre et eau) il est le seul dieu tout-puissant, dont l’omnipotence n’est limitée que par les arrêts du destin (μοῖρα), c. à d. par les lois de la nature, mais sans qu’il y ait conflit entre ces deux pouvoirs ; car Zeus est en même temps le dieu souverainement sage, dont l’intelligence suprême s’harmonise avec les lois naturelles. Reconnu par les dieux comme leur père, c. à d. leur maître, il est aussi le père des hommes ; tout homme dépend de lui : c’est Zeus qui dispense aux mortels les dons du corps, de l’esprit ou du cœur, qui leur envoie le malheur et la prospérité, la gloire et le déshonneur ; maître des rois et des peuples leurs sujets, il les châtie s’ils violent la justice ; il conserve les sociétés humaines en protégeant les lois sur lesquelles reposent ces sociétés ; à ce titre, il est le dieu protecteur de la foi (v. πίστιος), de la parole jurée (v. ὅρκιος), de la justice, du foyer domestique, du mariage, des associations humaines sous toutes les formes, depuis le cercle étroit de la famille jusqu’à la cité et aux grandes confédérations helléniques ; il protège les humbles, les pauvres, les mendiants, et, comme tel, préside à l’hospitalité (v. ξένιος); s’il laisse l’homme égaré par le génie du mal (v. Ἄτη) commettre des fautes, il lui permet de se racheter par le repentir et la prière ; et ainsi, personnifiant tous les attributs de puissance, de force, d’ordre, d’intelligence, de bonté, de justice, il est l’expression la plus haute et la plus complète de la divinité, le dieu par excellence, Hom. etc. ; invoqué dans les prières : Ζεῦ πάτερ, Od. 7, 331, etc. Ζεῦ μέγιστε, Il. 2, 412 ; Zeus, père (des dieux et des hommes)! Zeus très grand ! ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, Eschl. Pers. 532 ; Ar. Nub. 2, etc. ô Zeus roi! Ζεῦ σῶτερ, Ar. Th. 1009, Zeus sauveur! Ζεῦ Ζεῦ, Eschl. Ag. 973 ; Soph. Ph. 989 ; Eur. El. 137, etc. Zeus! Zeus! invoqué avec d’autres dieux en gén. Od. 12, 371, etc. ; Xén. Cyr. 2, 2, 10 ; Plat. Prot. 310d, etc. ; avec Hèra, A. Rh. 4, 95 ; avec Apollon, Soph. Aj. 187, O.C. 623, etc. ; avec Hestia, Xén. Cyr. 1, 6, 1, etc. ; de même dans des formules de serment : πρὸς τοῦ Διός ou πρὸς Διός, Ar. Av. 130 ; Xén. An. 5, 7, 32, etc. au nom de Zeus ; μὰ ou νὴ τὸν Δία, ou μὰ ou νὴ Δία, Xén. Mem. 2, 7, 14 ; Cyr. 4, 3, 10 ; Plat. Rsp. 426b, etc. non ou oui par Zeus ! comme personnification du ciel, en parl. de la pluie, Hdt. 2, 13 ; Ζεὺς ὕει (v. ὕω) la pluie tombe du ciel, il pleut ||

II p. anal. ou p. ext. :

1 en parl. d’Hadès (Ζεὺς καταχθόνιος, Zeus souterrain) Il. 9, 457 ; Soph. O.C. 1006, etc. ; ou de Poseidôn, Paus. 2, 24, 4 ; Orph. fr. 6 ||

2 en parl. de dieux étrangers (Ammon Pd. P. 4, 28, etc. ; Bélus, Nonn. D. 3, 291, etc.) ||

3 par allus. ou ironiq. en parl. de rois ou de personnages célèbres (Xerxès, Hdt. 7, 56 ; Périclès, Crat. dans Plut. Per. 3, etc.) ||

4 postér. surn. des empereurs romains = lat. Jupiter, DP. 210 ; Opp. C. 1, 3 ||

5 Διὸς ὁ ἀστήρ, Arstt. Meteor. 1, 6, etc. ; ὁ τοῦ Διὸς ἀστήρ, Cléom. 13, 16, la planète Jupiter ||

6 Διὸς ἡμέρα, DC. 37, 18 = lat. Jovis dies, franç. jeudi ||

➳ Nom. éol. Ζεῦς, Alc. 27 (Ζεύς Bgk). Gén. éol. Δίος, Alc. 31, 68 ; Sapph. 1 ; Thcr. Idyl. 28, 5 ; 30, 31. Dat. contr. Δί, Pd. O. 13, 150, etc. (Bœckh, forme confirmée par les inscr. ; v. Bull. de corr. hell. t. IV, p. 96, p. 433, n° 21, etc.) Acc. rare Ζεῦν Æschr. (Ath. 335c). Plur. Δίες, Plut. M. 425f. — Déclin. réc. dans Sext. M. 1, 177, 195, Ζεύς, Ζέος, Ζέϊ, Ζέα, d’après un th. fict. Ζεϝ-, c. βασιλεύς de βασιλεϝ-.

Étym. R. indo-europ. *dieu-, ciel ; cf. sscr. dyáuḥ, lat. Jovis, de *diēus ; Ζεῦ πάτερ = lat. Jū-piter ; Ζῆν = sscr. dyā́m, lat. diem ; p. les cas obliques Διϝ-ός, etc. cf. sscr. diváḥ, etc. ; v. Ζήν.

Ζεύς

Genit. Ζηνός 408, Il. 11.795, Il. 12.235, Il. 13.449, etc. : Od. 1.27, Od. 2.68, Od. 4.74, etc.
Dat. Ζηνί 49, Il. 4.1, Il. 7.443, etc.: Od. 4.78, Od. 9.552.
Acc. Ζῆνα 756, Il. 8.22, Il. 14.157, etc.: Od. 20.339, Od. 24.472. Ζῆν 206, Il. 14.265, Il. 24.331.
Voc. Ζεῦ 503, Il. 2.371, Il. 3.298, Il. 5.421, etc.: Od. 1.62, Od. 4.341, Od. 5.7, Od. 7.331, etc.
Genit. Διός 5, Il. 2.26, Il. 3.107, Il. 4.128, etc.: Od. 1.10, Od. 2.296, Od. 3.42, Od. 4.27, etc.
Dat. Διί 419, Il. 2.102, Il. 3.104, Il. 4.23, etc.: Od. 4.472, Od. 7.164, Od. 8.432, etc.
Acc. Δία 394, Il. 2.2, Il. 5.419, etc. : Od. 14.389, 406, Od. 20.75.
Διόθεν [>-θεν], from Zeus Il. 24.194, 561. By his power or will Il. 15.489.
(ἀθάνατος, αἰγίοχος, ἄναξ, ἀργικέραυνος, ἄριστος, ἀστεροπητής, ἐριβρεμέτης, ἐρίγδουπος, ἐρισθενής, εὐρύοπα, Ἰδαῖος, ἱκετήσιος, καταχθόνιος, κελαινεφής, κρείων, κύδιστος, μέγας, μέγιστος, Ἴδηθεν (Δωδώνης) μεδέων, μητίετα, αἰθέρι ( τηλόθι) ναίων, νεφεληγερέτα, ξείνιος, ξένιος, Ὀλύμπιος, πανομφαῖος, πατήρ, π. ἀνδρῶν τε θεῶν τε, στεροπηγερέτα, τελεσφόρος, τερπικέραυνος, ὕπατος, ὕ. κρειόντων, ὑπερμενής, ὑψιβρεμέτης, ὑψίζυγος, ὑψόθ’ ἐών.)
Patronymic Κρονίδης, Κρονίων.
The supreme god, son of Cronus and Rhea, brother of Poseidon, Hades, Hera and Demeter, and husband (and brother) of Hera.
Father (1) by Hera of Ares, Hebe and Hephaestus; (2) by Leto of Apollo and Artemis; (3) by Dione of Aphrodite; (4) by Semele of Dionysus; (5) by Maia of Hermes; (6) by Demeter of Persephoneia; (7) by Europa (daughter of Phoenix-2) of Minos and Rhadamanthys; (8) by Leda of Helen; (9) by Alcmene of Heracles; (10) by Laodameia of Sarpedon; (11) by Danae of Perseus-1; (12) by Antiope of Amphion-2 and Zethus; (13) by Dia of Peirithous; and (14) by unnamed mothers of Athene, Dardanus-1, Aeacus and Tantalus.
Father also of Ate Il. 19.91;
of the river Xanthus-1 Il. 14.434;
of the Muses Il. 2.491, 598: Od. 8.488;
of nymphs Il. 6.420: Od. 6.105, Od. 9.154, Od. 13.356, Od. 17.240;
of Λιταί 502.
Protector of heralds.
See under κῆρυξ in Lex.
And of strangers, beggars and suppliants Od. 6.207, Od. 9.270, etc.
See also ξείνιος 1, ξένιος 2 in Lex.
His scales.
See τάλαντον 1 in Lex.
His thunderbolts Il. 8.133, Il. 21.198, etc.: Od. 5.128, Od. 12.415, etc.
Sender of rain Il. 12.25, etc.: Od. 9.111, etc.
Of snow Il. 10.5, Il. 12.279, Il. 19.357.
Of winds Il. 12.252, Il. 13.795, etc. : Od. 9.67, Od. 15.297, etc.
And of the rainbow Il. 11.27, Il. 17.547.
By lot (Il. 15.187, 192) got the heavens and the upper air as his realm (but he is called καταχθόνιος 457).
The attempt of Hera, Athene and Poseidon to put him in bonds Il. 1.399;
Thetis goes to him on behalf of Achilles Il. 1.493,
his promise to her 518;
sends Oneirus to beguile Agamemnon Il. 2.8;
sends Athene to induce the Trojans to break the truce Il. 4.70;
with threats forbids the assembled gods to help either side Il. 8.1;
sends a thunderbolt which falls before the chariot of Diomedes Il. 8.133;
sends an omen to comfort Agamemnon Il. 8.247;
sends Iris to turn back Hera and Athene Il. 8.399;
sends Eris to encourage the Greeks Il. 11.3;
sends Iris to Hector with advice Il. 11.185;
beguiled and lulled to sleep by Hera Il. 14.292,
his rage when he awakes Il. 15.4;
summons Iris and Apollo Il. 15.54,
sends her to bid Poseidon retire from the fight 158,
and him to aid Hector 221;
debates with himself as to Sarpedon’s fate Il. 16.433,
resolves on his death 458,
charges Apollo with his funeral rites 667;
Hera tricked him in the matter of the birth of Heracles Il. 19.95,
his rage thereat 125;
sends Athene to comfort Achilles Il. 19.342;
summons an assembly of the gods Il. 20.4,
allows the gods to take sides in the fight 20;
pities Hector’s plight Il. 22.168, but allows Athene to go to the assistance of Achilles 183;
sends Thetis to Achilles to induce him to give up Hector’s corpse Il. 24.104,
and Iris to Priam to bid him go to the ships and ransom the corpse 144,
sends Hermes to aid Il. 17.334, etc. : speaks of Aegisthus to the assembled gods Od. 1.31;
sends an eagle as a good omen to Telemachus Od. 2.146;
sends Hermes to bid Calypso let Odysseus go Od. 5.29, Od. 7.261;
thunders as a good sign to Odysseus Od. 20.103;
gives his voice for peace between Odysseus and his people Od. 24.478, and sends a thunderbolt to stop the fighting 539;
etc.

Ζεύς (Ζεύς, Δῐός, Δί̄, [Διί codd.], Δία, Ζεῦ; Ζηνός, Ζηνί, Ζῆνα.)

1 genealogical relationships. son of Kronos, Κρονίδα βαρυγδούπου Διός O. 8.44 “Κρονίων Ζεὺς πατὴρ” P. 4.23 Κρονίδαο Ζηνὸς υἱοί P. 4.171 πὰρ Δὶ Κρονίδᾳ N. 1.72 Κρονίδᾳ τε Δὶ N. 4.9 σπονδοφόροι Κρονίδα Ζηνὸς Ἀλεῖοι I. 2.24 ]Κρονίων Ζεὺς ?fr. 334a. 10, cf. O. 2.12 husband of Hera, Ἥρας τὰν Διὸς εὐναὶ λάχον P. 2.27 Διὸς ἄκοιτιν P. 2.34 cf. N. 7.95 husband of Thetis, Θέμιν ἄλοχον Διὸς fr. 30. 5. cf. fr. 31. son of Rhea v. O. 2.12 brother of Hestia and Hera, Ἑστία, Ζηνὸς ὑψίστου κασιγνήτα καὶ ὁμοθρόνου Ἥρας N. 11.2 lover of Aigina, Αἴγινα, τεῶν Διός τʼ ἐκγόνων N. 7.50 Διὸς Αἰγίνας τε λέκτρον N. 8.6 Ζηνί τε ἅδον βασιλέι (sc. Αἴγινα καὶ Θήβα) I. 8.18 lover of Alkmene, P. 4.171 τέκε οἱ καὶ Ζηνὶ μιγεῖσα Ἀλκμήνα P. 9.84 Ζεὺς ἐπʼ Ἀλκμήναν Δανάαν τε μολὼν N. 10.11 lover of Danae, N. 10.11 lover of Leda, P. 4.171 lover of Semele O. 2.27, and of Thyone, ἀτὰρ λευκωλένῳ γε Ζεὺς πατὴρ ἤλυθεν ἐς λέχος ἱμερτὸν Θυώνᾳ P. 3.98 lover of Thebe, I. 8.18, cf. test., fr. 290. lover of Ganymede, ἦλθε καὶ Γανυμήδης Ζηνὶ O. 1.45 prospective lover of Thetis, (Θέτιν) Ζηνὶ μισγομέναν ἢ Διὸς πὰρ ἀδελφεοῖσιν (Tric.: Διὶ codd.: Δί τε Hermann) I. 8.35 cf. I. 8.27 father of Apollo & Artemis, παίδων Διός P. 3.12 father of Athena, αὐτὰ Ζηνὸς ἐγχεικεραύνου παῖς O. 13.77 (Ζεὺς) ὃς καὶ τυπεὶς ἁγνῷ πελέκει τέκετο ξανθὰν Ἀθάναν fr. 34, cf. O. 7.36 father of Herakles, Διὸς ἄλκιμος υἱὸς O. 10.44 παῖς Διὸς N. 1.35, cf. P. 9.84, I. 6.42 ]ἐπὶ βρέφος οὐρανίου Διός[ Πα. 20.9 ]Διὸς υἱόν P. Oxy. 2622. fr. 1. 15. father of Polydeukes, Ζεὺς δʼ ἀντίος ἤλυθέ οἱ N. 10.79 father of Aiakos, N. 7.84, I. 8.18, cf. Pae. 15.5 father of Korinthos, ταὐτὰ δὲ τρὶς τετράκι τʼ ἀμπολεῖν ἀπορία τελέθει, τέκνοισιν ἅτε μαψυλάκας, Διὸς Κόρινθος N. 7.105 father of Muses, κόραι Πιερίδες Διός O. 10.96 father of Graces O. 14.14 father of Fortune, παῖ Ζηνὸς ἐλευθερίου σώτειρα Τύχα O. 12.1 father of Truth, θυγάτηρ Ἀλάθεια Διός O. 10.4 father of Peirithoos, φὰν δʼ ἔμμεναι Ζηνὸς υἱοὶ καὶ κλυτοπώλου Ποσειδάωνος sc. Peirithoos and Theseus fr. 243.
2 king and all powerful father of gods and men. πατέρʼ Οὐρανιδᾶν ἐγχεικέραυνον Ζῆνα P. 4.194 Ζεὺς πατήρ O. 2.27 ὦ Ζεῦ πάτερ O. 7.87 ὕπατʼ εὐρὺ ἀνάσσων Ὀλυμπίας, Ζεῦ πάτερ O. 13.26 Ζεὺς πατὴρ P. 3.98 “Κρονίων Ζεὺς πατὴρ” P. 4.23 Ζεῦ πάτερ N. 8.35, N. 9.31, N. 9.53, N. 10.29 παρὰ πατρὶ φίλῳ Δὶ N. 10.55 “ὦ Ζεῦ πάτερ” (Herakles speaks) I. 6.42 Ζεὺς πατήρ fr. 93. v. πατήρ. Ζεὺς ἀθανάτων βασιλεύς N. 5.35 Ζηνὶ βασιλέι I. 8.18, cf. O. 7.34, N. 7.82, N. 10.16 ὑπέρτατε Ζεῦ O. 4.1 εὐρυτίμου Διός O. 1.42 Ὀλύμπου δεσπότας Ζεὺς N. 1.14 πρὸς Ὀλυμπίου Διός Πα. 6. 1, cf. O. 2.12, O. 14.12 Διὸς ὑψίστου N. 1.60 Ζηνὸς ὑψίστου N. 11.2 Ζεὺς τά τε καὶ τὰ νέμει, Ζεύς ὁ πάντων κύριος I. 5.53, cf. P. 5.122 Ζεὺς ὁ θεῶν σκοπὸς Pae. 6.94 οὐρανίου Διός Pae. 20.9 v. also, μεγασθενής, ἀριστοτέχνας, κράτιστος, εὐρύζυγος. Ζεὺς ἄφθιτος P. 4.291 ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ i. e. on earth O. 2.58 παρὰ σκᾶ[πτ]ον Διὸς Οὐρανίδαι ἐν μεγάροις ἵσταντι Δ. 2. 7.
3 as patron and cult god. of the Aiakidai; Αἴγινα φίλα μᾶτερ, ἐλευθέρῳ στόλῳ πόλιν τάνδε κόμιζε Δὶ καὶ κρέοντι σὺν Αἰακῷ P. 8.99 Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἶμα N. 3.65 ἐκ δὲ Κρόνου καὶ Ζηνὸς ἥρωας αἰχματὰς φυτευθέντας Αἰακίδας N. 5.7 of the Eratidai; τὸ μὲν γὰρ πατρόθεν ἐκ Διὸς εὔχονται O. 7.23 of the Blepsiadai; Τιμόσθενες, ὔμμε δʼ ἐκλάρωσεν πότμος Ζηνὶ γενεθλίῳ O. 8.16 of the Aiolidai; “μάρτυς ἔστω Ζεὺς ὁ γενέθλιος ἀμφοτέροις” P. 4.167, cf. P. 4.107 as Ζεὺς γενέθλιος, v. O. 8.16, P. 4.167 as Ζεὺς σωτήρ; σωτὴρ ὑψινεφὲς Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον O. 5.17 σωτῆρος Διὸς fr. 30. 5, cf. I. 6.8 as Ζεὺς Αἰτναῖος; Ζηνὸς Αἰτναίου κράτος O. 6.96 Ζηνὸς Αἰτναίου χάριν N. 1.6, cf. Ζεῦ, ὃς τοῦτʼ ἐφέπεις ὄρος P. 1.29 as Ζεὺς Ξένιος; σώτειρα Διὸς ξενίου πάρεδρος Θέμις O. 8.21 καὶ ξενίου Διὸς ἀσκεῖται θέμις N. 11.8 cf. N. 5.33 as Ζεὺς Λυκαῖος; Ζηνὸς ἀμφὶ πανάγυριν Λυκαίου O. 9.96 cf. O. 13.108, N. 10.48 as Zeus-Aristaios; “θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον, Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλωνʼ τοῖς δʼ Ἀρισταῖον καλεῖν” in Cyrene P. 9.64 as Ζεὺς ἐλευθέριος; παῖ Ζηνὸς ἐλευθερίου Τύχα O. 12.1 as Ζεῦς τέλειος; Ζεῦ τέλειʼ αἰδῶ δίδοι O. 13.115 Ζεῦ τέλειʼ P. 1.67, cf. N. 10.29 as Ζεὺς Ἄμμων; Διὸς ἐν Ἄμμωνος θεμέθλοις” P. 4.16 “Διὸς ἔξοχον ποτὶ κᾶπον ἐνεῖκαι” i. e. to Libya P. 9.53, cf. fr. 36. as Ζεὺς Δωδωναῖος; v. fr. 57. as Ζεὺς Ἑλλάνιος, in Aigina. πὰρ βωμὸν πατέρος Ἑλλανίου N. 5.10 ὦ Διὸς Ἑλλανίου φαεννὸν ἄστρον Pae. 6.125 as Ζεὺς Ἀταβύριος, in Rhodes. ἀλλʼ ὦ Ζεῦ πάτερ, νώτοισιν Ἀταβυρίου μεδέων O. 7.87 as Ζεὺς ἑρκεῖος; v. Pae. 6.114 as Ζεὺς Ὀλύμπιος, of Olympia. Πίσα μὲν Διός O. 2.3 Διὸς πανδόκῳ ἄλσει O. 3.17 cf. O. 10.45 σωτὴρ ὑψινεφὲς Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον, τιμῶν τʼ Αλφεόν O. 5.17 βωμῷ τε μαντείῳ Διὸς ἐν Πίσᾳ O. 6.5 Ζηνὸς ἐπʼ ἀκροτάτῳ βωμῷ τότʼ αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν O. 6.70 Οὐλυμπία, ἵνα μάντιες ἄνδρες ἐμπύροις τεκμαιρόμενοι παραπειρῶνται Διὸς ἀργικεραύνου O. 8.3 κόσμον Ὀλυμπίᾳ, ὅν σφι Ζεὺς γένει ὤπασεν O. 8.83 Δία τε φοινικοστερόπαν σεμνόν τʼ ἐπίνειμαι ἀκρωτήριον Ἄλιδος O. 9.6 ἀγῶνα δʼ ἐξαίρετον Διός O. 10.24 ὕπατʼ εὐρὺ ἀνάσσων Ὀλυμπίας Ζεῦ πάτερ O. 13.26 Δὶ τοῦτʼ Ἐνυαλίῳ τʼ ἐκδώσομεν πράσσειν O. 13.106 μία δʼ ἐκπρεπὴς Διὸς Ὀλυμπίας (sc. νίκα) P. 7.15 σπονδοφόροι Κρονίδα Ζηνὸς Ἀλεῖοι I. 2.24 γαῖαν τὰν δὴ καλέοισιν Ὀλυμπίου Διὸς ἄλσος I. 2.27 as Ζεὺς Νεμεαῖος; Νεμεαίου ἐν πολυυμνήτῳ Διὸς ἄλσει N. 2.5 Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἷμα, σέο δʼ ἀγών N. 3.65 Κρονίδᾳ τε Δὶ καὶ Νεμέᾳ N. 4.9 Διὸς δὲ μεμναμένος ἀμφὶ Νεμέᾳ N. 7.80 ἐν Νεμέᾳ μὲν πρῶτον, ὦ Ζεῦ, τὶν ἄωτον δεξάμενοι στεφάνων I. 6.3 ὀκτὼ στεφάνοις ἔμιχθεν ἤδη· ἑπτὰ δʼ ἐν Νεμέᾳ, τὰ δʼ οἴκοι μάσσον ἀριθμοῦ, Διὸς ἀγῶνι (contra, Διὸς ἀγῶνι with τὰ οἴκοι Σ.) N. 2.24
4 as master of the elements. ἐλατὴρ ὑπέρτατε βροντᾶς ἀκαμαντόποδος Ζεῦ O. 4.1 ὑψινεφὲς Ζεῦ O. 5.17 Διὸς ἀργικεραύνου O. 8.3 Κρονίδα βαρυγδούπου Διός O. 8.44 Δία τε φοινικοστερόπαν O. 9.6 αἰολοβρέντα Διὸς αἴσᾳ O. 9.42 ἀλλὰ Ζηνὸς τέχναις ἀνάπωτιν ἐξαίφνας ἄντλον ἑλεῖν O. 9.52 πυρπάλαμον βέλος ὀρσικτύπου Διός O. 10.81 Ζηνὸς ἐγχεικεραύνου παῖς O. 13.77 ἐγχεικέραυνον Ζῆνα P. 4.194 cf. N. 9.25, N. 10.8, 71. ὀρσινεφὴς Ζεὺς N. 5.35 κελαινεφέʼ ἀργιβρένταν Ζῆνα Pae. 12.10 ἐρισφάραγος (Ζεύς) fr. 15.
5
- a Zeusʼ emblem the eagle. Διὸς πρὸς ὄρνιχα θεῖον O. 2.88 Διὸς αἰετός P. 1.6 χρυσέων Διὸς αἰετῶν P. 4.4
- b giver of oracles and omens. ὣς ἐμοὶ φάσμα λέγει Κρονίδα πεμφθὲν βαρυγδούπου Διός O. 8.44 “αἰσίαν δʼ ἐπί οἱ Κρονίων Ζεὺς πατὴρ ἔκλαγξε βροντάν” P. 4.23 cf. P. 4.197, N. 9.19 Διὸς ὑψίστου προφάταν ἔξοχον, ὀρθόμαντιν Τειρεσίαν N. 1.60 κατένευσέν τέ οἱ ὀρσινεφὴς ἐξ οὐρανοῦ Ζεὺς N. 5.35 τὸ δʼ ἐκ Διὸς ἀνθρώποις σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ N. 11.43 cf. O. 6.5, O. 6.70, O. 8.3 Δ[ιὸ]ς δʼ ἄκ[ουσεν ὀ]μφάν. (supp. Bury: sc. Κάδμος) Δ. 2. 29.
- c giver of blessings. Διὸς δὲ χάριν ἐκ προτέρων μεταμειψάμενοι καμάτων P. 3.95 τάν ποτε Ζεὺς ὤπασεν τιμάν P. 4.107 Διός τοι νόος μέγας κυβερνᾷ δαίμονʼ ἀνδρῶν φίλων P. 5.122 Ζεῦ, μεγάλαι δʼ ἀρεταὶ θνατοῖς ἕπονται ἐκ σέθεν I. 3.4 μελέταν δὲ σοφισταῖς Διὸς ἕκατι πρόσβαλον σεβιζόμενοι I. 5.29 Διὸς παῖς ὁ χρυσός fr. 222. 1.
- d punishes Ixion, δόλον αὐτῷ θέσαν Ζηνὸς παλάμαι P. 2.40 punishes Apharetidai, καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός N. 10.65 Ζεὺς δʼ ἐπʼ Ἴδᾳ πυρφόρον πλᾶξε ψολόεντα κεραυνόν N. 10.71 punishes Typhon, κεράιζε Τυφῶνα πεντηκοντοκέφαλον ἀνάγκᾳ Ζεὺς πατὴρ fr. 93. cf. ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται P. 1.13 frees Titans, λῦσε δὲ Ζεὺς ἄφθιτος Τιτᾶνας P. 4.291 buries Amphiareus, ὁ δʼ Ἀμφιαρεῖ σχίσσεν κεραυνῷ παμβίᾳ Ζεὺς τὰν βαθύστερνον χθόνα N. 9.25 γαῖα δʼ κεραυνωθεῖσα Διὸς βέλεσιν N. 10.8 his abode sought by Bellerophon, τὸν δʼ (sc. Πάγασον) ἐν Οὐλύμπῳ φάτναι Ζηνὸς ἀρχαῖαι δέκονται O. 13.92 ἐθέλοντʼ ἐς οὐρανοῦ σταθμοὺς ἐλθεῖν μεθʼ ὁμάγυριν Βελλεροφόνταν Ζηνός I. 7.47
- e as prelude, ἀοιδοὶ ἄρχονται Διὸς ἐκ προοιμίου N. 2.3 αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι σεμνὰν Θέτιν N. 5.25
- f in various other connections. ἔτειλαν (sc. ἐσλοὶ) Διὸς ὁδὸν παρὰ Κρόνου τύρσιν O. 2.70 Ζηνὸς ἦτορ λιταῖς ἔπεισε (sc. Θέτις) O. 2.79 χθόνα δατέοντο Ζεύς τε καὶ ἀθάνατοι O. 7.55 Ζεὺς ἄμπαλον μέλλεν θέμεν O. 7.61 ὀρθωθεῖσα ναύταις ἐν πολυφθόρῳ Σαλαμὶς Διὸς ὄμβρῳ I. 5.49 “τρέω τοι πόλεμον Διὸς Ἐννοσίδαν τε βαρύκτυπον” Euxantios speaks Πα. 4. 41. ἀλλά σε πρὸς Διός, ἱπποσόα θοάς, ἱκετεύω Pae. 9.7 τὸ δὲ μὴ Δὶ φίλτερον σιγῷμι πάμπαν fr. 81 ad Δ. 2. fig., μὴ μάτευε Ζεὺς γενέσθαι I. 5.14
6 frag. & test. Porphyr., de abst., 3. 16, Πίνδαρος δὲ ἐν προσοδίοις πάντας τοὺς θεοὺς ἐποίησεν, ὅτε ὑπὸ Τυφῶνος ἐδιώκοντο, οὐκ ἀνθρώποις ὁμοιωθέντας, ἀλλὰ τοῖς ἄλλοις ζῴοις. ἐρασθέντα δὲ Πασιφάης (φασὶ coni. Bergk) Δία γενέσθαι (νῦν add. Abresch) μὲν ταῦρον, νῦν δὲ ἀετὸν καὶ κύκνον (verba ἀλλὰ κύκνον non ad carmen Pindaricum spectare censuit Turyn: v. Griffiths, Hermes, 1960, 374.) fr. 91. The punishment of the Cyclops by Zeus is probably alluded to in fr. 266. τὰ δʼ α[ ] Ζεὺς οἶδ[ Παρθ. 2. 33. Διὸς[ Pae. 6.145 Διὸς οὐκ ἐθελο[ Πα. 7B. 43. ]Ζηνί γε πα[ fr. 60a. 5.

…πόλεις · ὅτʼ οὖν ἁθροισθεῖεν, ἠδίκουν ἀλλήλους ἅτε οὐκ ἔχοντες τὴν πολιτικὴν τέχνην, ὥστε πάλιν σκεδαννύμενοι διεφθείροντο. Ζεὺς οὖν δείσας περὶ τῷ γένει ἡμῶν μὴ ἀπόλοιτο πᾶν, Ἑρμῆν πέμπει ἄγοντα εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην ,…

Plato, Protagoras
…ἢ πάλαι ; ἐπιεικῶς πάλαι. εἶτα πῶς οὐκ εὐθὺς ἐπήγειράς με, ἀλλὰ σιγῇ παρακάθησαι ; οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, οὐδʼ ἂν αὐτὸς ἤθελον ἐν τοσαύτῃ τε ἀγρυπνίᾳ καὶ λύπῃ εἶναι, ἀλλὰ καὶ σοῦ πάλαι…

Plato, Crito
…πριαμένοις Σωκράτους καταγελᾶν, ἐὰν προσποιῆται ἑαυτοῦ εἶναι, ἄλλως τε καὶ οὕτως ἄτοπα ὄντα ; ἀλλʼ, ὦ πρὸς Διός, οὑτωσί σοι δοκῶ ; οὐδένα νομίζω θεὸν εἶναι ; οὐ μέντοι μὰ Δία οὐδʼ ὁπωστιοῦν. ἄπιστός γʼ εἶ…

Plato, Apology
…τι ἢ τὸ τοιοῦτον, ὡς ἔοικεν, λέγει Σιμωνίδης τὸ τὰ ὀφειλόμενα δίκαιον εἶναι ἀποδιδόναι. ἄλλο μέντοι νὴ Δίʼ, ἔφη · τοῖς γὰρ φίλοις οἴεται ὀφείλειν τοὺς φίλους ἀγαθὸν μέν τι δρᾶν, κακὸν δὲ μηδέν. μανθάνω…

Plato, Republic
…εἶναι, ἐπʼ ὠφελίᾳ μέντοι τῶν φίλων καὶ ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἐχθρῶν. οὐχ οὕτως ἔλεγες ; οὐ μὰ τὸν Δίʼ, ἔφη, ἀλλʼ οὐκέτι οἶδα ἔγωγε ὅτι ἔλεγον · τοῦτο μέντοι ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι, ὠφελεῖν μὲν τοὺς φίλους…

Plato, Republic
…, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὅτι γε μόνος ἐστὶ σοφός, ἐμὲ δὲ οὐ ποιεῖ. ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία, ἔφην ἐγώ, ἂν αὐτῷ διδῷς ἀργύριον καὶ πείθῃς ἐκεῖνον, ποιήσει καὶ σὲ σοφόν. εἰ γάρ ,…

Plato, Protagoras
…ὄντα ; ἀλλʼ, ὦ πρὸς Διός, οὑτωσί σοι δοκῶ ; οὐδένα νομίζω θεὸν εἶναι ; οὐ μέντοι μὰ Δία οὐδʼ ὁπωστιοῦν. ἄπιστός γʼ εἶ, ὦ Μέλητε, καὶ ταῦτα μέντοι, ὡς ἐμοὶ δοκεῖς, σαυτῷ .…

Plato, Apology
…ἀρχῇ. σὺ δὲ τοὺς ἄρχοντας ἐν ταῖς πόλεσιν, τοὺς ὡς ἀληθῶς ἄρχοντας, ἑκόντας οἴει ἄρχειν ; μὰ Δίʼ οὔκ, ἔφη, ἀλλʼ εὖ οἶδα. τί δέ, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ Θρασύμαχε ; τὰς ἄλλας…

Plato, Republic
…σοὶ πείθομαι · ὃ δʼ ἐθαύμασά σου λέγοντος, τοῦτό μοι ἐν τῇ ψυχῇ ἀποπλήρωσον. ἔλεγες γὰρ ὅτι ὁ Ζεὺς τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν αἰδῶ πέμψειε τοῖς ἀνθρώποις, καὶ αὖ πολλαχοῦ ἐν τοῖς λόγοις ἐλέγετο ὑπὸ σοῦ ἡ δικαιοσύνη…

Plato, Protagoras
…εἰς ἀνθρώπους αἰδῶ τε καὶ δίκην, ἵνʼ εἶεν πόλεων κόσμοι τε καὶ δεσμοὶ φιλίας συναγωγοί. ἐρωτᾷ οὖν Ἑρμῆς Δία τίνα οὖν τρόπον δοίη δίκην καὶ αἰδῶ ἀνθρώποις · πότερον ὡς αἱ τέχναι νενέμηνται, οὕτω καὶ ταύτας νείμω ;…

Plato, Protagoras

Ζεύς

Saved

Recent