ζευκτός

ζευκτός, ή, όν, (ζεύγνυμι)

• yoked, harnessed, Plu. Aet.Gr. 2.278b, etc.; joined in pairs, κάλαμοι Pl. Epigr. 26.4 Diehl; στίχος ἡρῴῳ ζ. ποδί, of the pentameter, AP 7.9 (Damag.).
• • • 2 joined, πορθμὸς γεφύρᾳ ζευκτός Str. 10.2.8.
  • II ζευκτόν, τό, = ζεῦγος I.2, Sor. 1.49, prob. in Aët. 9.30.