ζευκτήρ
ζευκτήρ, one who yokes
ζευκ-τήρ, ῆρος, ὁ,
- one who yokes or joins: hence Adj. ζ. ἱμάντες the straps of the yoke, J. AJ 12.4.6, cf. Hsch. s.v. ζεύγλας.
ζευκτήρ, ῆρος (ὁ) courroie servant à atteler au joug, Jos. A.J. 12, 4, 6 var.
ζευκτήρ, ῆρος, ὁ, der Jochriemen, Hesych.