θεμίπλεκτος
θεμίπλεκτος, rightly plaited
θεμί-πλεκτος, ον, (πλέκω)
- rightly plaited, θ. στέφανος a well-earned crown (or, as Sch., twined with due ceremony), Pi. N. 9.52.
θεμί·πλεκτος, ος, ον, tressé avec art (propr. avec régularité) Pd. N. 9, 125.
Étym. θέμις, πλέκω.
θεμίπλεκτος, vom Rechte geflochten, rechtlich erwarben, στέφανος Pind. N. 9.52.
θεμίπλεκτος
- 1woven according to right usage θεμιπλέκτοις ἁμᾶ Λατοίδα στεφάνοις ἐκ τᾶς ἱερᾶς Σικυῶνος N. 9.52
θεμίπλεκτος
θεμί-πλεκτος, ον
πλέκω
- rightly plaited, θ. στέφανος a well-earned crown, Pind.