μενέδουπος
μενέδουπος, steadfast in the battle-din
μενέ-δουπος, ον,
- steadfast in the battle-din, Orph. A. 539.
μενέ·δουπος, ος, ον, qui attend le bruit de pied ferme, Orph. Arg. 537.
Étym. μ. δοῦπος.
μενέδουπος, den Schlachtlärm bestehend, darin aushaltend, Ἀθήνη, Orph. Arg. 539.