Πιττάκειος
Πιττάκειος, of Pittacus
Πιττάκειος [ᾰ], α, ον,
- of Pittacus: τὸ Π. the saying of P., Simon. 5.8.
Πιττάκειος, α, ον [ᾰκ] de Pittakos, Sim. fr. 5 (12), 8 Bgk ; Plat. Prot. 339c, etc.
Étym. Πιττακός.