Σταγιρίτης
Σταγιρίτης, Stagirite, man of Stagira (Aristotle)
Σταγιρίτης, mieux que Σταγειρίτης, ου [ῑ] adj. m. habitant ou originaire de Stagiros, DS. 18, 8 ; Plut. Alex. 7, etc. ; El. V.H. 3, 46 ; particul. le Stagirite, c. à d. Aristote, Anth. App. 321 ||
➳ Dans une inscr. att. Σταγιρῖται, CIA. 1, 230-259 (430/425 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 43.
Étym. Στάγιρος.