στάδην
στάδην, in standing posture
στᾰδ-ην, Adv., (ἵστημι)
- in standing posture, σ. ἑστῶτες standing stock-still, Pl.Com. 130; cf. στήδην.
στάδην [ᾰ] adv. :
1 en se tenant debout, Plat. com. 2-2, 659 Mein. ||
2 selon le poids, Nic. Al. 327.
Étym. ἵστημι, -δην ; cf. στάδιος 2.
στάδην, adv., stehend, gerade feststehend ? – Nach dem Gewichte, Nic. Al. 327.