σπυριδόν
σπυριδόν, in the form of a σπυρίς
σπῠρῐδόν, Adv.
- in the form of a σπυρίς, γράφειν Sch.D.T. p.190 H.; cf. σπειρηδόν.
σπυριδόν, adv., nach Art od. von der Gestalt einer σπυρίς, B.A. 783, 786.