Σύρτις
Σύρτις, the Syrtis
Σύρτις, gen. εως, Ion. ιος, also ιδος D.P. 477, ἡ: (σύρω):—
- the Syrtis, name of two large shallow gulfs on the coast of Libya, Hdt. 2.32, 150, etc.
- II metaph., destruction, ἄλλα δʼ ἄλλαν θραῦεν σ. Tim. Pers. 99, cf. Cic. Orat. 3.41.163, Hsch.
Σύρτις, ιδος (ἡ) Syrte, banc de sable, particul. n. de deux bancs de sable très spacieux sur la côte de Libye, la Grande Syrte (auj. golfe de Syrte), la Petite Syrte (auj. golfe de Gabès) Hdt. 2, 32, 150, etc. ; Arstt. Mund. 3 ; Str. 123, etc. ; Plut. Dio. 25 ; Luc. Dips. 6, etc. ||
➳ Gén. -ιδος, DP. 477, etc. ; gén. ion. -ιος, Hdt. 2, 32, etc. ; plur. Σύρτιδες, DP. 184.
Étym. σύρω.
Σύρτις, ἡ, die Syrte, eine Sandbank im Meere, bes. an der libyschen Küste, s. nom. pr.; übh. eine Bank bewegliches Sandes, die der Wind zusammengeführt hat, Flugsand.
Strong 4950
Syrtis, the name of two large sand-banks on the Libyan coast: Ac 27:17.†
Σύρτις
σύρω
- the Syrtis, name of two large sand-banks (Major and Minor) on the coast of Libya, Hdt., etc.