συρρήγνυμι
συρρήγνυμι, to break in pieces
συρρήγνῡμι, fut. -ρήξω: pf. Pass. -έρρηγμαι: aor. Pass. -ερράγην [ᾰ]: intr. pf. 2 -έρρωγα:
- I trans., break in pieces, τὴν κεφαλήν Plu. Tim. 34:—Pass., κακοῖσι συνέρρηκται he is broken down by sufferings, Od. 8.137.
- 2 unite by breaking partitions, τὸ γὰρ ἄστυ μίαν οἴκησίν φημι ποιήσειν συρρήξασʼ εἰς ἓν ἅπαντα Ar. Ec. 674 (anap.): intr., of rivers, ποταμοὶ καὶ ἄλλοι καὶ Ὕλλος συρρηγνῦσι ἐς τὸν Ἕρμον break into the Hermus, join it, Hdt. 1.80:—Pass., of sores, run together, pass into one another, κίνδυνος ἂν εἴη συρραγῆναι τὰς ὠτειλάς Hp. Art. 11; so, of ducts in the body, τὸ ἐξωτάτω τρῆμα συνερρωγὸς εἰς ταὐτό Arist. HA 497a25; of internal ruptures, Diocl. Fr. 79, Erasistr. ap. Gal. 8.318.
- II dash together: metaph., σ. πόλεμον cause war to break out, Plu. Stoic.rep. 2.1049d:—Pass., ὁ πόλεμος ξυνερρώγει Th. 1.66, cf. J. BJ 1.19.1, D.C. 38.47; πολέμου συρραγέντος Plu. Fort.Rom. 2.322b; κραυγὴ συνερρήγνυτο Id. Arat. 21; πότου νεανικοῦ συρραγέντος Id. Alex. 50; also συνερρωγότων . . αὐτῶν ἐς τὸν πόλεμον D.C. 48.28.
- 2 Pass., meet in battle, engage, αἱ δυνάμεις συνερράγησαν Plu. Sull. 18, cf. Caes. 45; τινι or πρός τινα, Id. Mar. 26 (where συρράξεως follows), D.C. 40.17: generally, clash together, δύο σωμάτων συρραγέντων Plot. 4.5.5; collide, of ships, J. BJ 3.9.3: metaph., ἐθνῶν ἔθνεσι συρραγέντων ib. Prooem. 1.
συρ·ρήγνυμι, anc. att. ξυρ·ρήγνυμι (ao. συνέρρηξα, pf. intr. συνέρρωγα ; pass. ao. 2 συνερράγην, pf. συνέρρηγμαι)
I tr. :
1 mettre en pièces, fracasser, broyer, Plut. Tim. 34 ; au pass., fig. être brisé (par la souffrance) Od. 8, 137 ||
2 faire éclater : πόλεμον, Plut. M. 1049d, une guerre ; d’où au pass. éclater, en parl. d’une guerre, Plut. M. 322b ; d’un cri, Plut. Arat. 21, etc. ||
II intr. (au pf. συνέρρωγα, au pl. q. pf. συνερρώγειν et au pass.)
1 se briser l’un contre l’autre, s’entre-choquer, en parl. de deux armées, Plut. Syll. 18, Cæs. 45 ||
2 faire explosion, éclater, fig. en parl. d’une guerre, Thc. 1, 66 ; DC. 38, 47 ; Plut. Num. 20, Marc. 3 ||
3 se rencontrer, en parl. d’un fleuve qui se jette dans un autre, Hdt. 1, 80 ; p. ext. se réunir, en parl. de plaies, Hpc. Art. 788 ; de fentes, de trous, Arstt. H.A. 1, 17, 18.
1. act.
a. met acc. geheel breken, kapotbreken;
b. intrans., van rivieren samenvloeien.
2. med.-pass., intrans.
a. samenkomen, in elkaar overgaan (van wonden)
b. uitbreken (van oorlog)
c. slaags raken:
συρρήγνυμι, [νῡ], (Nebenformen συρρηγνύω, συρράσσω, s. ῥήγνυμι), zerreißen, zerbrechen, zersprengen, zerschmettern ; übertr., κακοῖσι συνέρρηκται, er ist von Leiden, vom Unglück gebrochen, Od. 8.137 ; συρρήξασʼ εἰς ἓν ἅπαντα, Ar. Eccl. 674 ; zusammenschmettern, zwischen Mehrern Etwas zum Ausbruch bringen, vom lauten Getöse, Kriege, Plut. Stoic. repugn. 33. – Pass. u. perf. act. zerreißen, zerplatzen, zum Ausbruch kommen, οὐ μέντοι ὅγε πόλεμός πω ξυνερρώγει Thuc. 1.66, u. Folgde, κραυγὴ συνερρήγνυτο πανταχόθεν ἄσημος, von allen Seiten brach ein dumpfes Geschrei los, Plut. Arat. 21 ; feindlich an einander geraten, bes. in der Schlacht, Plut. Caes. 45 u. D.Cass.; von Flüssen, brausend zusammenfließen, Ὕλλος συρρήγνυσι ἐς τὸν Ἕρμον, Her. 1.80 ; vgl. DS. 17.98 ; auch αἰδοῖον συνερρωγὸς εἰς ἓν τρῆμα τὸ ἐξωτάτω, Arist. H.A. 1 E.
†συρρήγνυμι
[συρ-, συν- 4.]
3 sing. pf. pass. συνέρρηκται.
To shatter the strength of : κακοῖσι συνέρρηκται (is broken down by . . .) Od. 8.137.
συρρήγνυμι : only pass. perf., συνέρρηκται, is broken, fig., κακοῖσιν, Od. 8.137†.
συρρήγνυμι
or -ύω
fut. -ρήξω
Pass., perf. -έρρηγμαι
aor2 -ερράγην
intr. perf. 2 -έρρωγα
- Ito break in pieces, Plut.:—Pass., κακοῖσι συνέρρηκται he is broken down by sufferings, Od.
- 2to dash together: Pass., of war, to break out, Plut.
- IIintr. to break out together, break forth, of rivers, συρρήγνυσι ἐς τὸν Ἕρμον break into the Hermus, join it, Hdt.: so perf. συνέρρωγα (in pres. signf.) and plup. (in imperf.), ὁ πόλεμος ξυνερρώγει the war broke out, Thuc.
- 2like συρράσσω, to meet in battle, engage, Plut.