αἰχμαλωτίς
αἰχμαλωτίς, captive
αἰχμᾰλ-ωτίς, ίδος, ἡ,
- captive, S. Aj. 1228, E. Tr. 28, LXX Ge. 31.26.
- 2Adj. fem. of αἰχμάλωτος, τὰς αἰχμαλωτίδας χέρας S. Aj. 71.
1 prisionera, cautiva
χεῖρες
γυνή
Θηβαῖαι
κόραι
τῶν αἰχμαλωτίδων νεῶν
2 subst. la prisionera, la cautiva
τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος
al de la cautiva (hijo)τὰς θυγατέρας μου ὡς αἰχμαλωτίδας
αἰχμαλωτίς, ίδος [ᾰ]
1 adj. f. de captif, Soph. Aj. 71 ||
2 subst. ἡ αἰχμ. captive de guerre, Soph. Aj. 1228 ; Eur. Tr. 28.
1. gevangen vrouw.
2. als adj. van een krijgsgevangene:
αἰχμαλωτίς, ίδος, ἡ, die Kriegsgefangene, Soph. Aj. 1207 ; Eur. Troad. 28 ; Polyb. 10.18.7. – Adj., χείρ Soph. Aj. 71.
αἰχμαλωτίς
from αἰχμάλωτος
fem. of αἰχμάλωτος, Soph.