αὐτοπυρίτης
ἄρτος
pan de harina pura de trigo
αὐτο·πυρίτης, ου (ὁ) [ῡῑ] de farine pure : ἄρτος αὐτ. Phryn. com. (Ath. 118e) ; Hpc. 542, 56, etc. ou subst. ὁ αὐτοπυρίτης, Luc. Pisc. 45, pain de farine pure.
Étym. αὐτόπυρος.
αὐτοπυρίτης, [ῡ], ὁ, = αὐτόπυρος, Luc. Pisc. 45 ; ἄρτος, Phryn. com. bei Ath. III.110e.