αὐτοσφαγής
αὐτοσφαγής, slain by oneself
αὐτο-σφᾰγής, ές,
- slain by oneself or by kinsmen, both in S. Aj. 841 (prob. spurious), cf. E. Ph. 1316.
1 que se da la muerte, suicida S.Ai.841, E.Ph.1316.
2 que recibe la muerte de manos de uno de su familia
αὐτοσφαγεῖς πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο
¡ojalá perezcan asesinados a manos de sus más queridos allegados!
αὐτο·σφαγής, ής, ές [ᾰ] qui s’égorge lui-même ou qui meurt égorgé par un des siens, Soph. Aj. 841 ; Eur. Ph. 1316.
Étym. αὐ. σφάζω.
αὐτοσφαγής, ές, Soph. Aj. 828 ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ αὐτοσφαγῆ πίπτοντα (durch eigene Hand getötet : so auch Eur. Phoen. 1326), τὼς αὐτοσφαγεῖς πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο, durch den Zusatz erkl., durch Blutsverwandte getötet.
αὐτοσφαγής
σφάζω
- slain by oneself or by kinsmen, Soph., Eur.