αὐτόστονος
αὐτόστονος, lamenting by
αὐτό-στονος, ον,
- lamenting for oneself, γόος A. Th. 916 (lyr.).
que resuena por sí mismo, e.d. no por bocas mercenarias
γόος
αὐτό·στονος, ος, ον, qui gémit sur soi-même, Eschl. Sept. 916.
Étym. αὐ. στένω.
αὐτόστονος, bei sich seufzend, Aesch. Spt. 899.
αὐτόστονος
στένω
- lamenting by or for oneself, Aesch.