βαθύκληρος
βαθύκληρος, with rich lands
βᾰθῠ-κληρος, ον,
- with rich lands, of persons, Hom. Epigr. 16.
- II very rich, of land, Coluth. 218, Man. 3.239.
de fértiles heredades, de segura opulencia
πατέρες
Αἴγυπτος
βαθύ·κληρος, ος, ον [ᾰῠ̄]
1 qui a un lot profond, c. à d. opulent, Hom. Ep. 16 ||
2 p. ext. en parl. du sol lui-même, riche, opulent, Col. 214 ; Man. 3, 229.
Étym. β. κλῆρος.
βαθύκληρος, hochbegütert, Hom. ep. 17 ; Man. 3.239 ; χθών Coluth. 218 ; mit großen Landgütern, Her. v. Hom. 35.