βαθυκήτης
βαθυκήτης, deep yawning
βᾰθῠ-κήτης πόντος
- deep yawning sea, Thgn. 175; cf. μεγακήτης.
de abismos poblados de monstruos
πόντος
βαθυ·κήτης, ης, ες [ᾰῠ] aux abîmes peuplés d’énormes poissons, Thgn. 175.
Étym. β. κῆτος.
βαθυκήτης, ες (κῆτος), tief gehöhlt, πόντος Theogn. 175 ; daraus Luc. Tim. 26.
βαθυκήτης
κῆτος II
- deep yawning, of the sea, Theogn.