βαθύδοξος
βαθύδοξος, far-famed, illustrious
βᾰθῠ-δοξος, ον,
- far-famed, illustrious, Pi. P. 1.66, Pae. 2.58.
de arraigada fama
(Δωριεῖς)
αἶσα
βαθύ·δοξος, ος, ον [ᾰῠ] à la gloire profonde, c. à d. immense, Pd. P. 1, 66.
Étym. β. δόξα.
βαθύδοξος, (δόξα), hochberühmt, Pind. P. 1.66.
βᾰθύδοξος, -ον
- 1of high renown Τυνδαριδᾶν βαθύδοξοι γείτονες (sc. Δωριεῖς) P. 1.66 χρὴ δʼ ἄνδρα τοκεῦσιν φέρειν βαθύδοξον αἶσαν (i. e. βαθείας δόξας) Pae. 2.58