βαθύσκαρθμος
βαθύσκαρθμος, high-leaping
βᾰθύ-σκαρθμος, ον, (σκαίρω)
- high-leaping, Nonn. D. 10.238.
de altas cabriolas
πόθος
βαθύ·σκαρθμος, ος, ον [βᾰ] aux bonds élevés, Nonn. D. 10, 238.
Étym. β. σκαρθμός.
βαθύσκαρθμος, tiefspringend, Nonn. D. 10.238.