βιάζω
βιάζω, to constrain
- constrain, Act. once in Hom., ἦ μάλα δή με βιάζετε Od. 12.297; ἐβίασε τὴν γυναῖκά μου Alc.Com. 29: abs., εἰ πάνυ ἐβίαζον if they used force, Hp. Epid. 2.24; cf. infr. I.2:—Pass., fut. βιασθήσομαι Paus. 6.5.9: aor. ἐβιάσθην, pf. βεβίασμαι (v. infr.):—to be hard pressed or overpowered, βελέεσσι βιάζεται Il. 11.589; βιάζετο γὰρ βελ. 15.727; βιασθέντες λύᾳ Pi. N. 9.14; νόσῳ Ar. Fr. 20 (= Trag.Adesp. 70); to be forced or constrained to do, c. inf., Id. Th. 890: c. acc. cogn., βιάζομαι τάδε S. Ant. 66, cf. 1073; βιασθείς Id. El. 575; ἐπεὶ ἐβιάσθη Th. 4.44; ὑπό τινος Id. 1.2; opp. ἀδικεῖσθαι, ib. 77; βιασθεὶς ἄκων ἔπραξεν D. 6.16; ἵνα ἢ συγχωρήσωσιν . . ἢ βιασθῶσιν Id. 18.175; βιαζόμενος ὑπό τινος ἐξήμαρτεν Antipho 4.4.5; βεβιασμένοι forcibly made slaves, X. Hier. 2.12; πόλεις βεβ. Id. HG 5.2.23: βιαζόμενος ὑπὸ τῆς παρούσης ἀπορίας Th. 7.67; τὸ βιασθέν those who are forced, Arist. Pol. 1255a11; of things, τοὔνειδος ὀργῇ βιασθέν forced from one by anger, S. OT 524; τὸ βεβιασμένον forced to fit a hypothesis, Arist. Metaph. 1082b2; βεβ. σχήματα forced figures of speech, D.H. Th. 33, cf. Porph. Antr. 36.
- 2 Act., make good, suffice to discharge a debt, PFlor. 56.13.
- II more freq. βιάζομαι, aor. Med. ἐβιασάμην, pf. βεβίασμαι D. 19.206, Men. Sam. 63, D.C. 46.45:—overpower by force, press hard, ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεύς Il. 22.229, etc.; β. τοὺς πολεμίους dislodge them, X. An. 1.4.5; β. νόμους to do them violence, Th. 8.53; βιασάμενος ταῦτα πάντα having broken through all these restraints, Lys. 6.52; β. γυναῖκα force her, Ar. Pl. 1092; opp. πείθειν, Lys. 1.32; β. αὑτόν lay violent hands on oneself, Pl. Phd. 61c, 61d; β. τινά, c. inf., force one to do, X. An. 1.3.1; τί με βιάζεσθε λέγειν; Arist. Fr. 44: with inf. omitted, β. τὰ σφάγια force the victims [to be favourable], Hdt. 9.41; β. ἄστρα Theoc. 22.9: c. dupl. acc., αὐδῶ πόλιν σε μὴ β. τόδε A. Th. 1047.
- 2 c. acc. rei, carry by force, βιάσασθαι τὸν ἔκπλουν force an exit, Th. 7.72; τὴν ἀπόβασιν Id. 4.11: c. acc. neut., And. 4.17, X. HG 5.3.12.
- 3 abs., act with violence, use force, A. Pr. 1010, Ag. 1509 (lyr.), S. Aj. 1160, etc.; πρὸς τὸ λαμπρὸν ὁ φθόνος βιάζεται Trag.Adesp. 547.12; opp. δικάζομαι, Th. 1.77; β. διὰ φυλάκων force oneʼs way, Id. 7.83; β. ἐς τὸ ἔξω, β. εἴσω, ib. 69, X. Cyr. 3.3.69; δρόμῳ β. Th. 1.63: c. inf., β. πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν Id. 7.79; βιαζόμενοι βλάπτειν using every effort to hurt me, Lys. 9.16; but βιαζόμενοι μὴ ἀποδιδόναι refusing with violence to repay, X. HG 5.3.12: esp. in part., ἵνα βιασάμενοι ἐκπλεύσωσι may sail out by forcing their way, Th. 7.67; συνεξέρχονται βιασάμενοι X. An. 7.8.11; ἐπὶ μᾶλλον ἔτι β. (of a famine) grow worse and worse, Hdt. 1.94.
- 4 contend or argue vehemently, c. inf., Pl. Sph. 246b; β. τὸ μὴ ὂν ὡς ἔστι κατά τι ib. 241d: abs., persist in assertion, D. 21.205.
A tr.
I fís.
1 por las armas o la fuerza, esp. c. compl. de pers. batir, acosar frec. en v. pas.
βιαζόμενον βελέεσσι
• apremiar, forzar
βιαζόμενοι ὑπό τινων αἰεὶ πλειόνων
de los primitivos habitantes de Greciaὑπ' ἐκείνου βιαζόμενος ἐξήμαρτεν
del que actúa en defensa propiaβιασθέντες λύᾳ
forzados por la sediciónὀργῇ βιασθέν (ὄνειδος)
• en v. med. mismo sent.
τοὺς πολεμίους
• violentar, forzar
εἴσοδον
ἑαυτὸν βιάζεσθαι
atentar contra sí mismo, suicidarse
• en v. pas. ser forzado, verse obligado
ᾗσιν (ἀνάγκαις) ἡ φύσις ἀζήμιος βιασθεῖσα
(ἡ φύσις) βιάζεται ... φλέγμα διεχεῖν
τοὺς αὑτοῦ στρατιώτας ἐβιάζετο ἰέναι
• abs. en v. med. emplear la fuerza, ejercer la violencia
πείσας ἢ βιασάμενος
op. χρήμασι πείσας
ὁ τύραννος ... βιάζεται ... ὢν κρείττων
2 desde el punto de vista político y social oprimir, someter, sojuzgar
(δῆμος) μήτε λίαν ἀνεθεὶς μήτε βιαζόμενος
πόλεις ... βεβιασμέναι
ciudades sojuzgadas
• de esclavos, X.Hier.2.12,
ὡς δεινὸν <ὂν> εἰ τοῦ βιάσασθαι δυναμένου ... ἔσται δοῦλον ... τὸ βιασθέν
qué terrible sería si el sometido fuera esclavo del que ejerce la fuerza
• en v. med. mismo sent.
ὅδε βιάζεται πόλιν
βιάζεσθαι τοὺς μὴ βουλομένους
• actuar abusivamente, cometer abusos, atentar contra
με
ἡμᾶς
3 c. compl. ref. a mujeres violar, forzar
ἐβίασέ μου τὴν γυναῖκα
• fig., Herod.2.71.
4 de elementos naturales presionar, empujar el viento, el calor, Hp.Aër.8, 9, Epicur.Ep.[3] 111, Plu.2.139d.
II no fís.
1 c. ac. de pers. o asimilados hacer violencia, obligar, presionar desde el punto de vista psicológico o c. palabras
με βιάζετε μοῦνον ἐόντα
ἐκ σοῦ βιάζονται τάδε
βιασθεὶς ὑπὸ τῶν πραγμάτων
οὔτε βιάζεται ὑπό τινος οὔτ' αὐτὸς βιάζει τινά
μηδέ σ' ... ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσθω νωμᾶν ἄσκοπον ὄμμα
y que no te obligue a conducir tu mirada desatinada por este camino
• en v. med. mismo sent.
μηδένα ... κακότητι βιάζεο
βιαζόμενóς με
violando mis derechosψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά
τί με βιάζεσθε λέγειν ἃ ...
μ' ἀέκοντα βιάζεο μαντεύεσθαι
• de sentimientos, el carácter
ἀγέλαστα πρόσωπα βιαζόμενοι
forzando los rostros que no ríenτὴν Ἀννίβου φύσιν
τὸν αὑτοῦ τρόπον
• c. doble ac.
αὐδῶ πόλιν σε μὴ βιάζεσθαι τάδε
te prevengo que no hagas esa violencia a la ciudad
2 de normas o leyes naturales, humanas o divinas, en v. med. desafiar, violar
νόμους
θεούς
ἄστρα
• violentar
σφάγια
las víctimas del sacrificio para que muestren presagios favorables
• apropiarse contra todo derecho, usurpar
τὸ ληγᾶτον
ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται
el reino de los cielos es usurpado
• abs. ocupar indebidamente la tierra, producirse usurpación de la tierra
βεβιασμένοι
usurpadoresβ. ἄνευ συναλλάξεων
3 lóg., ret. violentar, forzar
τὸ πρὸς ὑπόθεσιν βεβιασμένον
βεβιασμένα σχήματα
formas forzadas
4 abs., c. suj. no de pers., en v. med. apremiar, constreñir el hambre, Hdt.1.94,
τύχη βιάζεται
φύσις
πεπρωμένη ... ἡμέρα
ὕλη
5 abs., dud. cubrir, saldar una deuda
διὰ τὸ μὴ βιάζειν
en una reclamación (aunque quizá sent.
B usos esp. de la v. med.
I tr.
1 esforzarse contra, desafiar c. ac. compl. dir.
δυσμενέων βέλεα
• abs. forcejear
ὡς νεοζυγὴς πῶλος βιάζῃ
2 esforzarse, empeñarse c. conj.
βιάζεσθαι τό τε μὴ ὂν ὡς ἔστι
y empeñarse en que el no ser existe
• c. inf. y suj. en ac.
νοητὰ ... εἴδη βιαζόμενοι τὴν ἀληθινὴν οὐσίαν εἶναι
empeñarse en que formas ideales son la realidad verdadera
• sólo c. inf.
βλάπτειν
β. μὴ ἀποδιδόναι
empeñarse en no devolverἀναβῆναι
II intr. hacer un esfuerzo al comer y beber a la fuerza, Plu.2.101c, cf. tb. en act., Hp.Epid.2.2.24,
βιαζομένων αἰζηῶν
• en la guerra o fig. abrirse paso, forzar la salida o entrada, asaltar
βιάζεται δ' ὁμοσπόροις ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων ... Ἄρης
Ares se abre paso entre fraternas avenidas de sangreδιὰ τῶν φυλάκων
ἐς τὸ ἔξω
δρόμῳ ... ἐς τὴν Ποτείδαιαν
εἰς αὐτήν
abrirse paso hacia él (el reino de los cielos)πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν
ἀποβῆναι
•V.
1. act. onder druk zetten, in het nauw brengen, met acc.:
2. med. met act. betekenis geweld aandoen, met acc.:
3. pass. bij de mediale gebruikswijzen gedwongen worden; met acc. v.h. inw. obj.:
1) Gewalt antun, bedrängen, zwingen ; Demosth. Fals. leg. 206 οὐδὲν γὰρ πώποτʼ οὔτʼ ἠνώχλησα οὔτε μὴ βουλομένους ὑμᾶς βεβίασμαι ; βιασθέντες λύᾳ Pind. N. 9.14 ; τινά Aesch. Spt. 1033, Ag. 768 u. sonst ; γυναῖκα, ein Weib notzüchtigen, Plat. Legg. IX.874c ; Xen. Cyr. 2.1.34 ; vgl. Ar. Pl. 1092 ; ἀνθρώπους, gewalttätig behandeln, Xen. Mem. 2.6.24 ; ἑαυτόν, sich Gewalt antun, sich töten, Plat. Phaed. 61d ; oft Ggstz πείθειν, z.B. Gorg. 517d ; τὰ σφάγια Her. 9.41, Gewalt antun, verletzen ; νόμους Thuc. 8.53 ; ἄλλοθεν βιασθέντες, mit Gewalt weggeführt, Xen. Cyr. 4.5.56. Oft wird ein inf. hinzugesetzt, Xen. An. 1.3.1, u. bes. Sp.
2) erzwingen, mit Gewalt durchsetzen, τὰ σφάγια, günstige Vorzeichen, Her. 9.41 ; τὸν ἔκπλουν Thuc. 7.70 ; βιασάμενον ἐκπλεῖν 7.67 ; βιασάμενος, mit Gewalt, Xen. An. 7.8.11 ; ὁ νόμος πολλὰ παρὰ τὴν φύσιν βιάζεται Plat. Prot. 337d ; vgl. Xen. Hell. 5.3.12, 6.1.4 ; εἴσω, mit Gewalt eindringen, Cyr. 3.3.69 ; vgl. 5.5.45 ; διὰ τῶν φυλάκων Thuc. 7.83 ; πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν 7.79 ; πρὸς τὸν λόφον Pol. 2.67 ; τῆ πύλη 4.18 u. öfter ; πρόσω, vorwärts dringen, Plut. Pomp. 71 ; τὰς ναῦς, die Schiffe forzieren, Thuc. 7.23 ; vgl. 3.20 ; πολεμίους Xen. An. 1.4.5, d.i. βίᾳ ἀπώσασθαι. – Auch von der Rede, etwas behaupten u. eine Behauptung durchzusetzen suchen, νοητὰ ἄττα εἴδη – τὴν ἀληθινὴν οὐσίαν εἶναι Plat. Soph. 246b ; vgl. Dem. 21.205. – Von dem Styl, βεβιασμένα σχήματα, geschraubt, Dion.Hal. Thuc. 33, öfter.
[βίη.]
- 1
To bring one’s might to bear upon, bear hard upon, press, use violence against. In mid.: βιάζεταί δε Il. 22.229. Cf. Od. 9.410.
In pass., to be pressed or driven: βελέεσσιν Il. 11.576. Cf. Il. 11.589, Il. 15.727 = Il. 16.102.
- 2
To push one’s advantage against, constrain: βιάζετέ με μοῦνον ἐόντα Od. 12.297.
- 1
Strong 971
to force, constrain, rare in act. (poet, and late prose), but found in cl. in pass., and so perh. βιάζεται, suffereth violence, Mt 11:12, EV (but v. infr.), whether
(a) in good sense, of disciples (Thayer, al.), or
(b) in bad sense, of the enemies of the kingdom (Meyer, in l.; Dalman, Words, 139 ff.; Cremer, 141 ff.). Mid., advanceth violently, Mt 11:12 (Deiss., BS., 258; Banks, v. ref. in DCG, ii, 803 f.); seq. εἰς, to press violently, or force one's way into, Lk 16:16 (v. ICC, in l., and in Mt 11:12; cf. παραβιάζομαι and v. MM, s.v.).†
- Ito constrain, Od.:—Pass., aor1 ἐβιάσθην, perf. βεβίασμαι:— to be hard pressed or overpowered, Il.; βιάζομαι τάδε I suffer violence herein, Soph.; βιασθείς Soph.; ἐπεὶ ἐβιάσθη Thuc.; βεβιασμένοι forcibly made slaves, Xen.:—of things, τοὔνειδος βιασθέν forced from one, Soph.
- IIMid. βιάζομαι, with aor1 mid. ἐβιασάμην, perf. βεβίασμαι:— to overpower by force, press hard, Hom.; βιάζεσθαι νόμους to do them violence, Thuc.;— β. αὑτόν to lay violent hands on oneself, Plat.:— β. τινα, c. inf., to force one to do, Xen.; and inf. omitted, β. τὰ σφάγια to force the victims [to be favourable], Hdt.
- 2c. acc. rei, βιάζεσθαι τὸν ἔκπλουν to force the entrance, Thuc.
- 3absol. to use force, struggle, Aesch., Soph., etc.: to force oneʼs way, Thuc., Xen.; c. inf., β. πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν Thuc.: of a famine, to increase in violence, Hdt.
-
…τῶν μὲν γὰρ θάνατον κατέγνω, τοῖς δὲ διπλῆν ἐποίησε τὴν βλάβην, ἡγούμενος τοὺς μὲν διαπραττομένους βίᾳ ὑπὸ τῶν βιασθέντων μισεῖσθαι, τοὺς δὲ πείσαντας οὕτως αὐτῶν τὰς ψυχὰς διαφθείρειν, ὥστʼ οἰκειοτέρας αὑτοῖς ποιεῖν τὰς ἀλλοτρίας γυναῖκας ἢ τοῖς…
Lysias, Speeches
-
…, ἔφη. καὶ οὐδέν γέ σοι πλέον ἔσται · οὔτε γὰρ ἄν με λάθοις κακουργῶν, οὔτε μὴ λαθὼν βιάσασθαι τῷ λόγῳ δύναιο. οὐδέ γʼ ἂν ἐπιχειρήσαιμι, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ μακάριε. ἀλλʼ ἵνα μὴ αὖθις…
Plato, Republic
-
…ἐὰν δὲ γυναῖκα, ἐφʼ αἷσπερ ἀποκτείνειν ἔξεστιν, ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐνέχεσθαι · οὕτως, ὦ ἄνδρες, τοὺς βιαζομένους ἐλάττονος ζημίας ἀξίους ἡγήσατο εἶναι ἢ τοὺς πείθοντας · τῶν μὲν γὰρ θάνατον κατέγνω, τοῖς δὲ διπλῆν ἐποίησε τὴν…
Lysias, Speeches
-
…καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε · βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα ; τί φήσομεν πρὸς ταῦτα…
Plato, Crito
-
…νὴ Δία πάντως καὶ ἀσεβείας φεύγοντα ὑπὸ Μελήτου τουτουΐ. σαφῶς γὰρ ἄν, εἰ πείθοιμι ὑμᾶς καὶ τῷ δεῖσθαι βιαζοίμην ὀμωμοκότας, θεοὺς ἂν διδάσκοιμι μὴ ἡγεῖσθαι ὑμᾶς εἶναι, καὶ ἀτεχνῶς ἀπολογούμενος κατηγοροίην ἂν ἐμαυτοῦ ὡς θεοὺς οὐ νομίζω…
Plato, Apology
-
…δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ · ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν μὴ νεμέσα · τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς. οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι, ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε .…
Homer, Iliad
-
…ἀδικούμενοι. καλὸν δʼ ἦν, εἰ καὶ ἡμαρτάνομεν, τοῖσδε μὲν εἶξαι τῇ ἡμετέρᾳ ὀργῇ, ἡμῖν δὲ αἰσχρὸν βιάσασθαι τὴν τούτων μετριότητα · ὕβρει δὲ καὶ ἐξουσίᾳ πλούτου πολλὰ ἐς ἡμᾶς ἄλλα τε ἡμαρτήκασι καὶ Ἐπίδαμνον ἡμετέραν οὖσαν κακουμένην…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν. ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον, Αἴας δʼ οὐκ ἔτʼ ἔμιμνε · βιάζετο γὰρ βελέεσσι · δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες · δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ πήληξ βαλλομένη…
Homer, Iliad
-
…χέρας. οὐκ ἂν θίγοιμι · δῶμα δʼ εἰσελθεῖν πάρα. τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ. ἄναξ, βιάζῃ μʼ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε. τόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης. καὶ δὴ προτείνω, Γοργόνʼ ὡς καρατομῶν…
Euripides, Alcestis
-
…τε καὶ βλέποι ; ἤδη προνωπής ἐστι καὶ ψυχορραγεῖ. ἐλπὶς μὲν οὐκέτʼ ἐστὶ σῴζεσθαι βίον ; πεπρωμένη γὰρ ἡμέρα βιάζεται. οὔκουν ἐπʼ αὐτῇ πράσσεται τὰ πρόσφορα ; κόσμος γʼ ἕτοιμος, ᾧ σφε συνθάψει πόσις. ὦ τλῆμον ,…
Euripides, Alcestis