βιαιοθανατέω
βιαιοθανατέω, die a violent death
βῐαιο-θᾰνᾰτέω,
- die a violent death, Vett.Val. 67.8, Ps.-Plu. Fluv. 7.3.
acabar por muerte violenta Vett.Val.65.10, 100.19, Heph.Astr.2.18.65, Plu.Fluu.7.3, cf.
βιαιοθανατέω-ῶ, f. ήσω [ᾰᾰ] mourir de mort violente, Plut. M. 1152b.
Étym. βιαιοθάνατος.
βιαιοθανατέω, eines gewaltsamen Todes sterben, Plut. fluv. 7.3.