Logeion | βολαῖος

βολαῖος, α, ον, (βολή)

impetuoso, impulsivo θύννος Trag.Adesp.391, Eust.1404.52, χ]ωλὸν βολαίας τη[ E.Fr.147.31Au.

βολαῖος, α, ον :

1 qui frappe violemment, Poèt. (Plut. Luc. 1) ||

2 pris d’un coup de filet, pris dans un filet, Plut. M. 544f.

Étym. βολή.

βολαῖος, θύννος, ungestüm. Plut. Lucull. 1, aus einem Dichter.

βολαῖος βολή

Menu