βόλβιτον
βόλβῐτον, τό, or βόλβῐτος, ὁ, Thphr. HP 5.5.3, Dsc. 2.167, Archig. ap. Gal. 12.173, worse forms of βόλιτον, -τος, acc. to Phryn. 335.
boñiga, estiércol gener. de ganado vacuno usado c. fines medicinales, Hp.Loc.Hom.47, Nat.Mul.34, Archig. en Gal.13.173, cf. 14.366, Hsch., como abono, Thphr.HP 5.5.6, Dsc.2.167,
• excremento humano
ἐν βολβίτοις κόπρου ἀνθρωπίνης
βόλβιτον, ου (τὸ) ou βόλβιτος, ου (ὁ) [ῐ] grec commun c. βόλιτον, Hpc. (Bkk. 86, 9).
βόλβιτον, u. βόλβιτος, Sp. für das att. βόλιτον.