βοσκητέον
βοσκητέον, one must feed
βοσκ-ητέον,
- one must feed, τὸν πατέρζ Ar. Av. 1359.
hay que cebar, hay que alimentar
τὸν πατέρα
βοσκητέον, vb. de βόσκω, Ar. Av. 1359.
βοσκητέον, man muß ernähren, Ar. Av. 1359.