βοσκάς
βοσκάς, greedy
βοσκ-άς, άδος, ἡ,
- greedy, νηδύς Nic. Th. 782;
- 2 of birds which feed themselves, not artificially fed, ὀρταλίς Nic. Al. 293, Aët. 9.30 (cf. βοσκός II).
- II as Subst., kind of duck, perh. teal, Anas crecca, Arist. HA 593b17, Alex.Mynd. ap. Ath. 9.395d.
1 voraz
νηδύς
2 que se cría por su cuenta, de campo
ὀρταλίς
• ref. a la paloma torcaz Gal.13.515.
βοσκάς, άδος :
1 adj. f. bien nourri, gras, en parl. d’animaux, Nic. Th. 782 ; Al. 293 ||
2 subst. ἡ β. sorte de canard (Anas crecca L.), Arstt. H.A. 8, 3, 15.
Étym. βόσκω.
βοσκάς, άδος, ἡ,
1) weidend, sich nährend, νηδύς Nic. Th. 782 ; ὀρταλίς, eine Haushenne, Al. 293.
2) eine Entenart, Arist. H.A. 8.3.
1) weidend, sich nährend, νηδύς Nic. Th. 782 ; ὀρταλίς, eine Haushenne, Al. 293.
2) eine Entenart, Arist. H.A. 8.3.