βουλαρχέω
βουλαρχέω, to be a βούλαρχος
βουλαρχ-έω,
- to be a βούλαρχος, IG 9(1).65 (Daulis), 226 (Drymaca), Arist. Pol. 1295b12.
1 presidir el Consejo como βούλαρχος Arist.Pol.1295b12 (cód.), IG 22.358.14 (IV a.C.), 9(1).227, 229, 230 (todas Drimea II a.C.), 65 (Daúlide).
2 en rom. presidir el senado local IEphesos 816.4, 928.5, 3040.9 (todas III d.C.).
βουλαρχέω-ῶ, f. ήσω, présider le conseil, Arstt. Pol. 4, 11, 5.
Étym. βούλαρχος.
βουλαρχέω, der Erste im Rate sein, Arist. Polit. 4.11.
βουλαρχέω
- to be a βούλαρχος, Arist.