βουλεῖον
βουλ-εῖον, τό,
- = βουλευτήριον, SIG 1011 (Chalcedon), 614.34 (Delph., ii B. C.), Ps.-Hdt. Vit.Hom. 12.
sala del Consejo, lugar de reunión de la
βουλή
βουλεῖον, ου (τὸ) salle du conseil, Ps.-Plut. V. Hom. 12.
Étym. βουλεύω.
βουλεῖον, τό, Versammlungsort des Rates, Her. v.Hom. 12 ; Thom.Mag.