βουλαπτεροῦν
βουλαπτεροῦν, Platonic coinage for βλαβερόν
βουλαπτεροῦν, etym. of βλαβερόν (βουλόμενον ἅπτειν ῥοῦν), Pl. Cra. 417e.
lo que quiere sujetar el flujo, e.e. lo dañino término forjado para etim. de τὸ βλαβερόν:
τὸ βουλόμενον ἅπτειν ῥοῦν
βουλ·απτε·ροῦν = τὸ βουλόμενον ἅπτειν ῥοῦν, litt. ce qui veut former (litt. nouer) un courant (contre), mot imaginé par Plat. Crat. 417e, pour expliquer l’étymologie de βλαβερός.
βουλαπτεροῦν, von Plat. Crat. 417 zur Etymol. von βλαβερός gebildetes Wort.