βουπλήξ
βουπλήξ, an ox-goad
βου-πλήξ, ῆγος, ὁ (also ἡ, Ps.-Luc. Philopatr. 4, EM 371.40),
- ox-goad, θεινόμεναι βουπλῆγι (gender undetermined) Il. 6.135.
- 2 axe for felling an ox, AP 9.352 (Leon.), Timo 4.1 [778], Q.S. 1.159.
1 aguijada, Il.6.135, Luc.l.c., Paus.Gr.
2 hacha para el sacrificio de toros, AP 9.352 (Leon.), Timo SHell.778.1
• gener. hacha como arma
ἀμφίτυπος
βου·πλήξ, ῆγος (ὁ et ἡ)
1 aiguillon, bâton ou fouet de bouvier, Il. 6, 135 ; Luc. Philopatr. 4, etc. ||
2 hache pour les sacrifices de bœufs, Anth. 9, 352 ; Timon (Ath. 445e) ; d’où hache, en gén. Q. Sm. 1, 159 ||
➳ ὁ β. Timon, Anth. Q. Sm. ll. cc. ; ἡ β. Luc. l. c. ; genre indéterminé, Il. l. c.
Étym. βοῦς, πλήσσω.
βουπλήξ, ῆγος, Rinder schlagend ; als subst., ἡ, der Stachelstab, zum Antreiben der Rinder, Hom. einmal, Il. 6.135 Διωνύσοιο τιθήνας σεῦε κατʼ ἠγάθεον Νυσήϊον· αἱ δʼ ἅμα πᾶσαι θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν, ὑπʼ ἀνδροφόνοιο Λυκούργου θεινόμεναι βουπλῆγι, vgl. über den Akzent Scholl. Herodian. – Luc. Philop. 4 ; ὁ, Tim.Phlias. Ath. X.445e ; sp.D. Nach Einigen = Beil zum Töten von Rindern, Apoll. Lex. Hom. p. 52.7 βουπλῆγι πελέκει· οἱ δὲ τῇ μάστιγι, vgl. Scholl. Il. 6.135 ; so braucht es für »Opferbeil« Leon.Alex. 9 (IX.352); dah. Streitaxt, ἀμφίτυπος, βαθύστομος, Qu.Sm. 1.158, 337.
βουπλήξ
-ῆγος, ὁ
[βοῦς + πληγ-, πλήσσω.]
An ox-whip or-goad; or perh., a pole-axe: θεινόμεναι βουπλῆγι Il. 6.135.
βουπλήξ , ῆγος (πλήσσω): ox-goad, Il. 6.135†.
βουπλήξ
πλήσσω
- 1an ox-goad, Lat. stimulus, Il.
- 2an axe for felling an ox, Anth.