βράσις
βράσις, boiling
βράσις [ᾰ], εως, ἡ,
- boiling, of water, Orib. 5.33.3.
1 ebullición del agua
ἕψει τὸ ὕδωρ ἕως βράσεως
2 expulsión
• fig. plu. impulsos violentos
τὰ τε θηρία (ἀνειμένα) πρὸς τὰς βράσεις
βράσις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 bouillonnement (de l’eau), Orib. 1, 432 ||
2 action de rejeter en bouillonnant (sur le rivage), Naz. 3, 1414 a Migne.
Étym. βράζω.
βράσις, ἡ, das Sieden, Sp.