βράστης
βράστης, upheaving the earth vertically
βράστης, ου, ὁ, (βράσσω) of an earthquake,
- upheaving the earth vertically, Arist. Mu. 396a3.
1 terremoto vertical
τῶν δὲ σεισμῶν ... οἱ δὲ ἄνω ῥιπτοῦντες καὶ κάτω κατ' ὀρθὰς γωνίας βράσται
2 aventador dud. en PMich.Zen.53.6 (III a.C.).
βράστης, ου (ὁ) sorte de tremblement de terre qui secoue le sol verticalement, Arstt. Mund. 4, 30 ; cf. βρασματίας.
Étym. βράζω.
βράστης, ὁ, Erschütterung, eine Art Erdbeben, οἱ ἄνω ῥιπτοῦντες καὶ κάτω κατʼ ὀρθὰς γωνίας Arist. mund. 4.