βρόντημα
βρόντημα, a thunder-clap
βρόντ-ημα, ατος, τό,
- thunder-clap, A. Pr. 993.
- II = ἐμβρόντητος, Hsch.
1 trueno
βροντήματα χθόνια
2
ὁ ἐμβρόντητος
βρόντημα, ατος (τὸ) coup de tonnerre, Eschl. Pr. 993.
Étym. βροντάω.
βρόντημα, τό, der Donner, Aesch. Prom. 993.
βρόντημα
βροντάω
- a thunder-clap, Aesch.