βρωμήεις
βρωμήεις, brayer
βρωμ-ήεις, εσσα, εν, (βρωμάομαι)
- brayer, i.e. ass, Nic. Al. 409, 486.
el rebuznador, el burro
βρωμήεντος ... κορύνην
βρωμήεντος ἀμελγόμενος
βρωμήεις, εσσα, εν, qui brait ; ὁ βρ. Nic. Al. 409, âne : ἡ βρ. Nic. Al. 485, ânesse (βρωμάομαι 1).
βρωμήεις, ὁ, der Brüllende, Esel, Nic. Al. 409 ; vom fem. 485.