βρύχιος
βρύχιος, from the depths of the sea
βρύχιος [ῠ], α, ον, also ος, ον A. Pers. 397: (Βρύξ):—
- from the depths of the sea, deep, ἅλμη A. l.c., Tim. Pers. 96; ἅλς A.R. 1.1310; βρυχία ἠχὼ βροντῆς the sound of thunder from the deep, A. Pr. 1082 (lyr.): metaph., βρύχιον ὑποστένειν heave a deep sigh, Hld. 6.9.
hondo, profundo
ἅλμη
ἅλς
πόντος
ὕδατα
β. Ἀφροδίτη
Afrodita surgida de las profundidades del marβρυχία δ' ἠχώ ... βροντῆς
αὐτὴ (φλέψ) ... βρυχίη τέταται
ésta (la vena) se extiende en profundidad
• neutr. como adv. fig.
βρύχιον ἀναστένειν
lanzar un profundo suspiro
•Quizá formado sobre ὑπόβρυχα, de *βρυχ-i̯ος. Tb. se ha rel. c. βρέχω desde el punto de vista semántico y c. βρυχάομαι c. valor expresivo.
βρύχιος, α ou ος, ον [ῠ]
1 qui est au fond ou sous la surface de la mer, A. Rh. 1, 1310 ; ἅλμην βρύχιον παίειν, Eschl. Pers. 397, frapper l’eau de la mer sous la surface, en parl. de rames ||
2 p. anal. qui est sous terre : βρυχία ἠχὼ βροντᾶς, Eschl. Pr. 1082, bruit souterrain du tonnerre ||
3 en gén. qui est au fond, profond : βρύχιον ἀναστενάζειν, Hld. 6, 9, pousser un profond soupir.
Étym. *βρύξ.
βρύχιος, (βρύξ), die Meerestiefe betreffend, ἅλμη (wo es 2 Endungen), tief, Aesch. Prom. 1083 ; βρυχίη ἅλς Ap.Rh. 1.310 ; vgl. 4.946 ; πόντος Archestr. Ath. VII.302a. In βρύχιος ἠχὼ βροντῆς Aesch. Prom. 1082 wird gew. erklärt : vom Meere her ; richtiger »der tiefe«, ohne daß dabei mit den Schol. an βρύχω zu denken, was die Quantität der ersten Silbe verbietet ; so βρύχιον ἀναστένουσα Heliod. 6.9.
βρύχιος
From *βρύξ, of which an acc. βρύχα occurs in late poets; cf. ὑποβρύχιος.
- from the depths of the sea, Aesch.; of thunder from the deep, Aesch.