βρόχθος
βρόχθος, the throat
βρόχθος, ὁ,
- throat, Theoc. 3.54.
- II throatful (as vomited), Hp. Morb. 2.69, 74.
- 2 draught (that which can be swallowed at a gulp, Sch. Nic. Th. 366), AP 11.298, Phld. Mort. 33.
1 garganta
ὡς μέλι τοι γλυκὺ τοῦτο κατὰ βρόχθοιο γένοιτο
2 trago, buche usado como medida
χολὴν ἀπεμεῖ ὀλίγην ὅσον βρόχθον
vomita bilis en pequeña cantidad, el equivalente a un trago
• ref. a una pequeña cantidad de bebida
ἐκ βρόχθου ὀλίγοιο τί σοι δῶ ...;
•Deriv. de
βρόχθος, ου (ὁ)
1 gosier, gorge, goulot, Thcr. Idyl. 3, 54, etc. ||
2 gorgée, Hpc. 485, 30 ; 487, 22.
1. keel.
2. slok; ook van braaksel
βρόχθος, ὁ,
1) die Kehle, Theocr. 3.54.
2) ein Schluck (ὀλίγον πόμα Schol. Nic. Th. 366), Hippocr.; Ep.adesp. 98 (XI.298), od. Fläschchen.
1) die Kehle, Theocr. 3.54.
2) ein Schluck (ὀλίγον πόμα Schol. Nic. Th. 366), Hippocr.; Ep.adesp. 98 (XI.298), od. Fläschchen.
βρόχθος
deriv. uncertain
- the throat, Theocr., Anth.