βρύτεα
βρύτεα, refuse of olives
βρύτεα or βρύτια (so prob. in Cerc. 4.34 [ῡ]), τά,
- = στέμφυλα, refuse of olives or grapes after pressing, Ath. 2.56d, Hdn.Gr. 2.484 (also expld. as εἶδος σκορόδου, Hsch.): metaph., τὰ δʼ ἔσχατα β. Μυσῶν Cerc. l.c.; τὸ τῶν βρυτέων πόμα Aret. SA 1.9, SD 2.9.
I
1 orujo
• fig.
τὰ δ' ἔσχατα β. Μυσῶν
τὸ τῶν βρυτέων πόμα
la bebida de orujo, quizá aguardiente de orujo
2 residuo, desperdicio Gal.l.c.
II cierta clase de ajo Hsch.
βρύτεα, ων (τὰ) marc de raisin ou d’olives, Ath. 56d.
Étym. Cf. lat. brīsa.
βρύτεα, od. βρύτια, τά, Trester, Ueberbleibsel ausgepreßter Trauben od. Oliven, Ath. II.56d.