βρυχανάομαι
βρῡχᾰνάομαι, rarer form of sq., Nic. Al. 221.
bramar
βρυχανάαται ὠρυδόν
brama con aullidos el hombre herido por un arma envenenada
βρυχανάομαι-ῶμαι (sel. d’autres βρυκανάομαι) [ῡ] (prés. 3 sg. épq. βρυχανάαται p. βρυχανᾶται) c. le suiv. Nic. Al. 221.
βρυχανάομαι, [ῡ], = βρυχάομαι, Nic. Al. 221.