βρυχή
βρυχή, gnashing
βρῡχ-ή, ἡ, (βρύχω)
- gnashing of teeth, ὀδόντων A.R. 2.83, Q.S. 5.392.
- II (βρυχάομαι) bellowing, Opp. H. 2.530.
1 rechinamiento
ὀδόντων
2 rugido Opp.H.2.530.
βρυχή, ῆς (ἡ) [ῡ]
1 rugissement, Opp. H. 2, 530 ||
2 grincement des dents, A. Rh. 2, 83 ; Q. Sm. 5, 392, etc.
Étym. βρυχάομαι.
βρυχή, [ῡ], ἡ, das Zähneklappern, -knirschen, ὀδόντων Ap.Rh. 2.83 u. a. sp.D., wie Qu.Sm. 5.392.