βυθῖτις
βῠθ-ῖτις, ιδος,
- pecul.fem. of βύθιος, ψάμμος AP 9.290 (Phil.).
del fondo
ψάμμος
βυθῖτις, ιδος [ῠῑῐδ] adj. f. du fond de l’eau, Anth. 9, 290.
Étym. βυθός.
βυθῖτις, ψάμμος, des Meergrundes, Philipp. 12 (IX.290).
βυθῖτις
from βυθός
- pecul. fem. of βύθιος, Anth.