βύζω
βύζω, to be frequent
βύζω2, hoot
βύζω (A), (βύω)
- to be frequent, ἡ πτύσις βύζεται Aret. SA 2.2; cf. foreg., and βύζαντες· πλήθοντες, Hsch.
βύζω (B),
- hoot, βύας ἔβυξε D.C. 56.29, 72.24.
llenar a tope, taponar Hsch., cf.
†βύζαντες· πλήθοντες
• en v. med., medic. causar obstrucción
ἐπὶ τῇδε ἡ πτύσις βύζεται
ulular
βύας ἔβυζε
como augurio
•Basado en la onomat. βυ-.
1 βύζω, bourrer, presser, d’où au pass. (seul. prés. 3 sg. βύζεται) être dru, serré, fréquent, Arét. Cur. m. acut. 2, 2.
Étym. βύω.
2 βύζω (seul. ao. 3 sg. ἔβυξε) pousser son cri, en parl. du hibou, DC. 56, 29 ; 72, 24.
Étym. Cf. βύας.
βύζω ², βύξω, vom Uhuschrei, DC. 56.29, 72.24.
βύζω ¹, βύσω, Nebenform von βύω, VLL.