Logeion | γαμέτης

γᾰμέτ-ης, ου, ὁ,

husband, spouse, A. Pr. 897 (lyr.), E. Tr. 311 (lyr.), Euph. 107.3; poet. word used by X. Cyr. 4.6.3, and late, PLond. 5.1711.53 (vi A. D.); Dor. gen. γαμέτα E. Supp. 998 (lyr.):— fem. γᾰμέτις, ιδος, a wife, dub. in AP 5.179 (Mel.), cf. IPE 2.298.10 (Panticapaeum).

1 esposo, marido A.l.c., E.ll.cc., X.Cyr.4.6.3, Call.l.c., Euph.133.3, Plu.Cat.Ma.20, PNess.18.17 (VI a.C.), PLond.1711.53 (VI d.C.).

2 de anim. el macho, Ael.VH 3.42, NA 2.10.

γαμέτης, ου (ὁ) [ᾰ] époux, mari, Eschl. Pr. 896 ; Eur. Tr. 312 ; en prose seul. Xén. Cyr. 4, 6, 3 ||

➳ Gén. dor. γαμέτα, Eur. Suppl. 998.

Étym. γαμέω.

γαμέτης -ου, ὁ [γαμέω] Dor. gen. sing. -έτα, getrouwde man, echtgenoot.

γαμέτης, ὁ, Gatte, Aesch. Prom. 897 ; Eur. Tr. 312 u. öfter ; Prosa, Xen. Cyr. 4.6.3.

γαμέτης γαμέω

Menu