γάμιος
γάμ-ιος [ᾰ], α, ον,
- = γαμήλιος, μέλος Mosch. 2.124; εὐνή Opp. C. 3.149, cf. Nonn. D. 1.69, al.; γαμίης ἐλπίδος ἐστέρεσεν IG 12(8).600 (Thasos).
1 nupcial
μέλος
γ. ... τραπέζη
mesa de bodasγαμίης ἐλπίδος ἐστέρεσεν
γαμίων ἔτι νῆις ἐρώτων
2 relativo a la unión amorosa o sexual
γαμίης ... εὐνῆς
del apareamiento de animalesΒορέης γαμίῃ δεδονημένος αὔρῃ
Bóreas excitado por una brisa de deseo amorosoγαμίῃ ῥαθάμιγγι Διιπετέων ὑμεναίων
ref. a la fecundación de Sémele por Zeus
γάμιος, α, ον [ᾰ] de mariage, nuptial, Opp. C. 3, 149 ; Mosch. 2, 120 ; Nonn. D. 8, 6 (fém. ion. -ίη) etc.
Étym. γάμος.
γάμιος, = γαμικός, μέλος Mosch. 2.120 ; εὐνή Opp. C. 3.149 ; Nonn.