γαμοκλοπέω
γαμοκλοπέω, have illicit intercourse
γᾰμο-κλοπέω,
- have illicit intercourse, Ps.-Phoc. 3.
cometer adulterio
μήτε γαμοκλοπέειν μήτ' ἄρσενα Κύπριν ὀρίνεν
γαμοκλοπέω-ῶ [ᾰ] (seul. inf. prés. -έειν) commettre un adultère, Phocyl. 3.
Étym. γαμοκλόπος.
γαμοκλοπέω, buhlen, Phocyl.