γαμοκλόπος
γαμοκλόπος, adulterous
γᾰμο-κλόπος, ον, (κλέπτω)
- adulterous, AP 9.475, Tryph. 45, Nonn. D. 3.377, al.
1 ladrón de esposas, adúltero
Δηιφόβοιο γαμοκλόπον ὕβριν
• amante furtivo
Ἄρης
ὄμβρον ἔχευε γαμοκλόπον
ref. al amor de Zeus por Dánae
2 como epít. de Κύπρις que protege los amores furtivos, ICr.3.4.37.5 (Itanos II/I a.C.).
γαμο·κλόπος, ος, ον [ᾰ] adultère, Anth. 9, 475 ; Triphiod. 45 ; Nonn. D. 3, 377, etc.
Étym. γάμος, κλέπτω.
γαμοκλόπος, verstohlen heiratend, buhlend, Anth. IX.475 ; Nonn. D. 3.377 u. öfter.
γαμοκλόπος
κλέπτω
- adulterous, Anth.