γεράσμιος
γεράσμιος, honouring
γεράσμιος, ον, (γέρας)
- honouring, h.Merc. 122.
- II = γεραρός, honoured, E. Ph. 923; μάντις Nic. Th. 613; aged, ὄσσων E. Supp. 95.
1 ref. a pers. venerable, digno de respeto
μαῖαν ὡς γερασμίαν
ὦ πρός σε γονάτων καὶ γερασμίου τριχός
μάντις
2 de cosas de honor, que es para honrar
νῶτα
ἱρά
γεράσμιος, ος, ον :
I act. qui honore, Hh. Merc. 122 ; Orph. Arg. 624 ||
II pass.
1 honoré, Eur. Ph. 923 ; Nic. Th. 613 ||
2 digne de respect, vénérable par son âge, Eur. Suppl. 95.
Étym. γέρας.
γεράσμιος, ον,
1) ehrend, H.h. Merc. 122 ; Orph. Arg. 624.
2) geehrt, Nic. Th. 613 ; bes. durch Alter ehrenwert, alt, θρίξ, ὄσσε, Eur. Phoen. 930, Suppl. 107.
1) ehrend, H.h. Merc. 122 ; Orph. Arg. 624.
2) geehrt, Nic. Th. 613 ; bes. durch Alter ehrenwert, alt, θρίξ, ὄσσε, Eur. Phoen. 930, Suppl. 107.
γεράσμιος
from γέρας
- Ihonouring, Hhymn.
- II= γεραρός, honoured, Eur.